VII SA/Wa 972/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...]. Pismem z dnia 23 marca 2011 r. P. S.A. z siedzibą w P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] udzielającej pozwolenia na użytkowanie stacji paliw nr [...] w G. przy ul. [...] wraz z obiektami towarzyszącymi. Wraz ze skargą został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku tym skarżąca Spółka wskazała, że na skutek zaskarżonej decyzji zostało wyeliminowane z obrotu prawnego pozwolenie na użytkowanie stacji paliw należącej do skarżącej Spółki. Spółka została pozbawiona możliwości korzystania z należącego do niej obiektu, a zatrzymanie pracy stacji paliw spowoduje powstanie po stronie spółki znacznej szkody. Szkoda wyraża się przede wszystkim w utracie dochodów ze stacji paliw oraz jednoczesnej konieczności ponoszenia stałych kosztów związanych z funkcjonowaniem tego obiektu. Strona skarżąca podała, iż wstrzymanie pracy stacji nawet na krótki okres, np. kilku miesięcy spowoduje, że w 2011 r. stacja przyniesie spółce stratę. Skarżący zauważył, że samo zamknięcie stacji paliw wiąże się z wysokimi kosztami procesu wyłączenia jej z działalności. W tym przypadku spowoduje to konieczność rozwiązania w szczególności umowy dzierżawy obiektu gastronomicznego oraz umowy agencyjnej na prowadzenie stacji paliw zawartych z odrębnymi podmiotami. To z kolei skutkuje obowiązkiem zapłaty ewentualnych odszkodowań wynikających z tych umów, a także koniecznością poniesienia kosztów rozwiązania umów z pracownikami. Znaczne koszty wiążą się również z zabezpieczeniem samego obiektu stacji paliw w czasie jej zamknięcia. Na koszty te składają się w szczególności: koszty ochrony, przemieszczenia i składowania znajdujących się tam urządzeń i produktów będących w bieżącej sprzedaży na stacji paliw, w tym szczególnie wysokie nakłady związane z wypompowaniem, przemieszczeniem i składowaniem wszystkich paliw ciekłych. Niewątpliwie również koszty ponownego uruchomienia stacji paliw (zawarcie nowych umów, dostawa towarów, urządzeń i paliw) należy uznać za znaczące. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). W niniejszej sprawie należy stwierdzić, iż z uwagi na przedmiot decyzji kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tj. spowodowałoby konieczność zaprzestania działalności prowadzonej w przedmiotowym obiekcie. Wniosek skarżącej Spółki zasługuje zatem na uwzględnienie. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.