VII SA/Wa 972/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S., E. S., D. R., J. R., T. D., R. S., A. G., J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Starosty G. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] Pismem z dnia 29 marca 2016 r. skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., znak [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] umarzającą wszczęte na wniosek H. S., E. S., D. R., J. R., T. D., R. S., J. A., A. G. i J. G. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. z dnia [...] września 2014 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowalny i udzielającej E. F. pozwolenia na budowę budynku usługowego z częścią mieszkalną na działce nr ew. [...] w miejscowości W., sprostowanej postanowieniem Starosty G. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] . W skardze skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty G. z dnia [...] września 2014 r., nr [...], znak [...]. Wniosek nie został uzasadniony. W piśmie z dnia 15 września 2016 r. skarżący wskazali, że wniosek o wstrzymanie jest uzasadniony zważywszy na fakt, że prace budowalne na nieruchomościach uczestniczki – E. F. postępują, a co za tym idzie nieodwracalność skutków wykonania tejże decyzji jest oczywista. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że po pierwsze, wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić tylko na wniosek skarżącego (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania decyzji z urzędu), a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonej decyzji. Dopiero, w razie gdy są podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu decyzji i są podstawy do wstrzymania wykonania tej decyzji. Inaczej mówiąc nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania decyzji wydanej w tym innym postępowaniu, a jednocześnie nie dopatrzy się podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1227/05). Skarżący w przedmiotowej sprawie złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty G. z dnia [...] września 2014 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowalny i udzielającej E. F. pozwolenia na budowę budynku usługowego z częścią mieszkalną w miejscowości W., a nie zaskarżonej decyzji, na mocy której organ utrzymał decyzję organu I instancji umarzającą postępowanie w sprawie nieważności ww. decyzji Starosty G.. Ponadto, należy też wskazać, że zaskarżona decyzja nie wywiera bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Decyzja tego typu nie wymaga żadnej czynności strony, ani nie nakłada na strony żadnego, podlegającego wykonaniu obowiązku, którego wykonanie miałoby wpływ na powstanie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., dlatego, że przedmiotem skargi w przedmiotowej sprawie jest kwestia zasadności umorzenia postępowania przed Wojewodą Mazowieckim, a nie legalność wydania pozwolenia na budowę. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia, nie znajdując podstaw do wstrzymania wykonania powołanej tejże decyzji.