VII SA/Wa 981/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2006 r. sprawy ze skargi L.K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na brak egzekucji decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia zainteresowanej, utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2005 r., oddalające skargę zainteresowanej na brak egzekucji decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2001 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2001 r. nakazywała zarządcy usunięcie krat zamontowanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr [...] przy ul. P. w K. Zainteresowana wystąpiła pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. ze skargą na bezczynność organu zobowiązanego, jednakże [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oddalił skargę na bezczynność w podejmowaniu czynności egzekucyjnych. W wyniku zażalenia na to postanowienie, organ odwoławczy, po przeanalizowaniu akt stwierdził, iż z protokołu oględzin Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2005 r. dokonanych w budynku przy ul. P., a mających na celu sprawdzenie wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] maja 2001 r. wynika, iż obowiązek nakazany powyższą decyzją został wykonany, a sporne kraty zdemontowane. Uznając powyższy dokument urzędowy jako dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone, organ odwoławczy stwierdził bezzasadność skargi zainteresowanej odnośnie bezczynności w podejmowaniu działań egzekucyjnych. Jednocześnie wskazał, iż zarzuty co do dewastacji budynku, jako nowe okoliczności, winny być zgłoszone do miejscowo właściwego organu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła zainteresowana, zarzucając, że decyzja nakazująca rozbiórkę krat do 2005 r., nie była jeszcze wykonana, a kraty zostały usunięte tylko częściowo, co skarżąca określa jako " w znikomej części". Skarżąca wskazała też, iż przy usuwaniu krat tylko z jednego okna, zdewastowane zostało inne okno, zaś protokół oględzin z dnia [...] lutego 2005 r. wskazujący zdemontowanie krat jest kłamstwem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem w toku postępowania naruszono przepisy proceduralne. Skarga dotyczy orzeczenia organu odwoławczego w sprawie niewykonania decyzji nakazującej zarządcy budynku rozbiórkę krat zainstalowanych w otworach okiennych lokalu użytkowego, znajdującego się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Stosownie do treści art. 138 § 1 kpa i zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą przez organ I instancji. Organ odwoławczy nie może zatem ograniczyć się tylko do kontroli kwestionowanej decyzji, bowiem "istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia I instancji". Rozpatrując ponownie merytorycznie sprawę organ odwoławczy ma obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojego orzeczenia. Jest także zobowiązany do stosowania przepisów postępowania. W niniejszej sprawie analiza treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie daje podstaw do stwierdzenia, iż organ odwoławczy ponownie rozpatrywał i rozstrzygał sprawę. Rozpoznając zażalenie na postanowienie I instancji, wydane na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ nie rozważył, czy odwołująca się ma przymiot strony postępowania, a więc czy ma interes prawny bądź faktyczny, co w przypadku przyjęcia, iż ta przesłanka występuje, decydowałoby o obowiązku rozpoznania przez organ zgłoszonych zarzutów. Tymczasem organ w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia ograniczył się tylko do opisu czynności organów administracji i powołania protokołu oględzin z dnia [...] lutego 2005 r. dokonanych w budynku . Sformułowana w kpa w art. 7 i 77 zasada prawdy obiektywnej zobowiązuje organy administracji publicznej do podejmowania wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Ograniczenie się tylko do przywołania w motywach orzeczenia protokołu oględzin budynku, stanowi, w świetle wskazanej wyżej zasady ogólnej postępowania administracyjnego, o naruszeniu art. 7 i 77 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i w konsekwencji stanowi podstawę uchylenia zaskarżonego postanowienia w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji.