VII SA/Wa 981/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2016 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia H. G. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], którym organ utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] października 2015 r. nr [...], którym stwierdzono nieważność postanowienia Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...] marca 2015 r. prostującego oczywistą omyłkę pisarską w treści pozwolenia konserwatorskiego Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. w ten sposób, że zamiast podanych w decyzji numerów działek, wpisano numery działek prawidłowe. Następnie skarżąca złożyła pismo do sprawy niniejszej VII SA/Wa 981/16 oraz do sprawy VII SA/Wa 1008/16, w którym wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień i decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja i zaskarżone postanowienie wyeliminowały z obrotu prawnego akty prejudycjalne dla kontrolowanej obecnie przez WSA w G. decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak w związku z tym tymczasowej ochrony w postaci wnioskowanego wstrzymania ich wykonalności wprowadza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci stwierdzenia nieważności danego pozwolenia. W ocenie skarżącej brak wstrzymania zaskarżonych aktów spowoduje trudne do odwrócenia skutki w zakresie utraty przez skarżącą przysługującego jej prawa do realizacji inwestycji. Z uwagi na fakt, że pismo zostało skierowane do dwóch spraw, a niniejsza sprawa dotyczy skargi na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2016 r., Sąd w niniejszej sprawie rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania jedynie zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienie, o którym mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. Założenie to implikuje konieczność rozważenia w każdym przypadku, czy zaskarżony skargą akt, ze względu na charakter zawartego w nim rozstrzygnięcia, może podlegać wstrzymaniu. Jednocześnie zaznaczyć należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004r., FZ 496/2004). W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z uwagi na swój formalny charakter i zakres, nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 powołanej ustawy. Przedmiotem ochrony tymczasowej, jaką jest wstrzymanie wykonania, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. OZ 888/2004, niepubl.). Postanowienie wydane w trybie nadzwyczajnym utrzymujące w mocy postanowienie stwierdzające nieważność postanowienia o sprostowaniu, z samego swojego charakteru nie jest takim aktem. W ocenie Sądu postanowienie to nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków. W związku z powyższym nie nadaje się ono do wykonania, ani też nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.