VII SA/Wa 983/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 983/07 ze skargi S. B. i M. D. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 26 października 2007r. zarządzono – wniosek złożony przez S. B. i M. D. o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania z uwagi na nienadesłanie wniosku na urzędowym formularzu PPF w wyznaczonym terminie {art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej: p.p.s.a.}. Następnie w dniu 26 listopada 2007r. wnioskodawcy osobiście złożyli sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2008r. Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym, w/w sprzeciw podlega rozpoznaniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W dniu 3 września 2007r. S. B. i M. D. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego. W związku z powyższym, zgodnie z zarządzeniami z dnia 10 września 2007r. przesłano skarżącym formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF, celem jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W/w zarządzenia wraz z formularzem zostały skutecznie doręczone wnioskodawcom w trybie art. 73 p.p.s.a., tj. w trybie doręczenia zastępczego, które opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata. Art. 73 wyżej cytowanej ustawy stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2006r. sygn. akt P 13/05 Trybunał Konstytucyjny uznał w/w przepis za niekonstytucyjny w przedmiocie siedmiodniowego terminu awizo. Dlatego na podstawie w/w wyroku Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie z art. 65 § 2 p.p.s.a. oraz § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 1999r., Nr 62, poz. 697 ze zm.), który przewiduje obecnie obowiązek powtórnego zawiadomienia adresata przez pocztową placówkę oddawczą, jeżeli adresat ten nie zgłosi się po odbiór przesyłki w terminie siedmiu kolejnych dni, należy przyjąć, iż doręczenie zastępcze, na podstawie art. 73 w/w ustawy, jest prawidłowe w przypadku dwukrotnego awizo (złożenie przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej). W niniejszej sprawie, wobec nie podjęcia przez wnioskodawców rzeczonej przesyłki w terminie, pomimo prawidłowego podwójnego awizo, w świetle powyższego należy uznać za skutecznie doręczone wezwanie z ostatnim dniem awizo, czyli w dniu 28 września 2007r. W związku z powyższym, w dniu 5 października 2007r. wnioskodawcom upłynął termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z akt sprawy, wnioskodawcy w ogóle nie uzupełnili w/w braków w zakreślonym przez Sąd terminie. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.