VII SA/Wa 983/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2008 r. sprawy ze skargi " M." Sp. z o.o. - " P. " Spółka Komandytowa z siedzibą w S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej " M." Sp. z o.o. - " P. " Spółka Komandytowa kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] postanowieniem znak [...] wydanym [...] lutego 2008r. na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa stwierdził z urzędu nieważność postanowienia Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2007r. W uzasadnieniu organ podał, że kontrolowanym postanowieniem przekazano do załatwienia według właściwości Wojewodzie [...] wnioski J. S. o wstrzymanie decyzji udzielającej Spółce z.o.o. P. w S. pozwolenia na budowę zakładu produkcyjno - usługowego o charakterze produkcji i sprzedaży betonu na działce nr [...] w miejscowości W.. Zdaniem organu wnioski te przekazano do organu niewłaściwego, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 listopada 2007r., sygn. akt VII SA/Wa 395/07 uchylił decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji wobec czego stała się ona nieostateczna, a postępowanie odwoławcze niezakończone. Brak jest więc podstaw do uznania, że zaszły przesłanki z art. 65 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego tj., iż właściwym do rozpatrzenia wniosków o wstrzymanie decyzji jest organ II instancji. Przekazanie więc wniosku o wstrzymanie decyzji budowlanej do rozpatrzenia Wojewodzie należy uznać za wydane z rażącym naruszeniem prawa. Zażalenie na to postanowienie złożyła "M." Sp. z.o.o. - "[...]" Spółka Komandytowa. Po rozpatrzeniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] kwietnia 2008r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego umorzył postępowanie zażaleniowe. W uzasadnieniu organ podał, że przekazanie pisma wg właściwości jest czynnością materialno - prawną. Legitymację do wniesienia zażalenia jak wynika z art. 127 §1 kodeksu postępowania administracyjnego ma jedynie strona, w przypadku przedmiotowego wniosku J. S.. Składająca zażalenie Spółka nie była wnioskodawcą podania które zostało przekazane Wojewodzie w trybie art. 65 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nie posiadała zatem przymiotu strony postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności kontrolowanego postanowienia w rozumieniu art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła "M." Sp. z.o.o. Pełnomocnik skarżącej wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucił organowi naruszenie art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego Skargę w rozpoznawanej sprawie należało - zdaniem składu orzekającego - uznać - za zasadną bowiem zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 7, 77 i 107 kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem oceny Sądu było postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane dnia [...] kwietnia 2008r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowieniem tym organ umorzył postępowanie zażaleniowe dotyczące postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008r. stwierdzającego z urzędu na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa nieważność postanowienia Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2007r. przekazującego na podstawie art. 65 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego wnioski J. S. o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] kwietnia 2007r. wydanej w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Przede wszystkim należy podnieść, że po złożeniu podania skierowanego do organu administracji publicznej organ ten ma obowiązek zbadać czy jest właściwy rzeczowo do rozpatrzenia zgłoszonego w podaniu żądania oraz, czy żądanie to może być rozpatrzone w postępowaniu administracyjnym. Wnioski zgłoszone w pismach skierowanych do Starosty [...] dotyczyły żądania wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej dnia [...] kwietnia 2007r. i wpłynęły do tego organu w czasie gdy postępowanie w przedmiotowej sprawie (w zw. z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego) toczyło się przed organem odwoławczym tj. Wojewodą [...]. Wpłynęły więc do organu który w dacie ich złożenia nie prowadził postępowania w sprawie decyzji której dotyczyły, a wobec tego - zdaniem Sądu - postanowienia organu o ich przekazaniu do organu odwoławczego nie można uznać za naruszające prawo, bowiem zgodnie z przepisem art. 65 § 1kpa jeśli organ administracji publicznej do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej przepis art. 19 kodeksu postępowania administracyjnego - tj. do dnia 1 stycznia 2004r. kodeks nie określał formy przekazania podania właściwemu organowi. W obecnym stanie prawnym jest oczywistym, że przekazanie to następuje w drodze postanowienia na które służy zażalenie, a następnie skarga do sądu administracyjnego (v. komentarz do art. 65 kodeksu postępowania administracyjnego M. Jaśkowska, A. Wróbel). Legitymację zażaleniową mają podmioty posiadające interes prawny w sprawie tj. strony postępowania oraz uczestnicy na prawach strony - a więc w sprawie której dotyczyły złożone wnioski - podmioty wskazane w art. 28 Prawa budowlanego. Uwzględniając powyższe, organ powinien rozpatrzyć złożone w sprawie żądania J. S. stosownie do treści art. 130 s1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego. W postępowaniu nieważnościowym (a takiego postępowania dotyczy zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego) uprawnionymi są zgodnie z art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego - nie tylko osoby biorące udział w postępowaniu zwykłym, ale również te które działają we własnym imieniu i mają roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z obowiązku czyli te które mają interes prawny w postępowaniu. W takim zakresie organ winien ocenić czy wnoszący zażalenie ma interes prawny w prowadzonym postępowaniu nadzorczym, a w przypadku uznania, że żaląca się spółka (będąca inwestorem) ma uprawnienie do wniesienia zażalenia dokonać analizy wydanego przez Wojewodę [...] dnia [...] lutego 2008r. postanowienia, tj. ustalić, czy prawidłowo uznano, że postanowienie Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2007r. obarczone jest wadą rażącego naruszenia prawa tj. takiego naruszenia prawa, które wywołuje skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.