VII SA/Wa 985/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. P. S. A. z siedzibą w W. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca – O. P. S. A. z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] r. nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie legalności masztu wraz z instalacją, przekaźnikami anteny transmisyjnej na dachu budynku mieszkalnego usytuowanego na działce o nr ew. [...] obr. [...]położonej przy ul. O. w J., i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu strony skarżącej w związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji organu I instancji, bowiem zarówno inwestor, jak i strona skarżąca ponieśli już duże nakłady na prace projektowe, nabycie konstrukcji masztu, najem powierzchni pod antenową konstrukcję wsporczą. Wniosek ten uzasadniła również tym, że stacja służy komunikacji telefonicznej przede wszystkim mieszkańcom J., w tym gwarantuje łączność w sytuacjach wymagających ochrony zdrowia, życia lub mienia, co nie powinno pozostawać bez znaczenia dla dalszego uzasadnienia funkcjonowania stacji bazowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). Wykonaniu podlegają akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Biorąc po uwagę powyższe, stwierdzić należy, że objęte rozpoznawanym wnioskiem decyzje ze swej istoty nie podlegają wykonaniu, gdyż nie nakładają na stronę żadnego obowiązku, jak również nie przyznają jej żadnego uprawnienia, są one rozstrzygnięciem stricte procesowym. Nie powodują więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Zaskarżony akt nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, a zatem nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania. Wobec tego Sąd uznał, że wniosek nie mógł zostać uwzględniony. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.