VII SA/Wa 986/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Wodociągów i Kanalizacji "[..]" Sp. z o.o. z/s w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 15 kwietnia 2015 r. Zakład Wodociągów i Kanalizacji "[...]" Sp. z o.o. z/s w [...], dalej "skarżąca" wniosła skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...], wydane w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej. Skarga została podpisana przez Prezesa Zarządu – J. P.. Do skargi został załączony odpis z KRS z dnia 24 października 2014 r. Pismem z dnia 19 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał skarżącej wezwanie do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z KRS, określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę, do reprezentowania skarżącej, a także - zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 12 maja 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2 000 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie Sądu została doręczona skarżącej w dniu 22 maja 2015 r. Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 29 maja 2015 r. Do dnia 29 maja 2015 r. skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że do dnia 26 czerwca 2015 r. nie uiszczono należnego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 p.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91). Skoro strona skarżąca mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku, nie przedłożyła aktualnego na dzień złożenia skargi dokumentu określającego sposób jej reprezentacji (odpis z KRS), Sąd pozbawiony został możliwości zweryfikowania, czy podpisany pod skargą Prezes Zarządu – J. P. był uprawniony do podpisania i wniesienia skargi. Nadto wskazać trzeba, że zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Powodowane to jest tym, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej artykule jest m. in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do dyspozycji art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy. Wskazać należy, że w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi ani też nie uiściła należnego wpisu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.