VII SA/Wa 988/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Dorota Zamiela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi H. P. oraz A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. \Sygn. akt VII SA/Wa 988/05 UZASADNIENIE Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2005 r. znak [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3, w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ), w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29.12.2004r. sygn. akt 7/IV SA 3497/03 umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji nr [...] z dnia [...].06.2003r. wydanej z upoważnienia Prezydenta [...], zatwierdzającej projekt budowlany, oraz zezwalającej firmie [...] Sp. z o.o. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. N. [...] w W. dz. nr ew. [...] z obrębu [...] w/w zakresie jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że decyzją nr [...] z dnia [...].06.2003r. wydaną z upoważnienia Prezydenta [...], zatwierdzono projekt budowlany oraz zezwolono firmie [....] Sp. z o.o. na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. N. [...] w W. dz. nr ew. [...] z obrębu [...] Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...].08.2003r. umorzył postępowanie odwoławcze uznając, że odwołania nie były wniesione przez strony postępowania. Zdaniem Wojewody [...] H. P. oraz A.K. nie posiadają przymiotu strony w świetle art. 28 Kpa, ponieważ działka której są współwłaścicielami nie graniczy bezpośrednio z działką, na której jest zaplanowana inwestycja. Decyzja Wojewody [...] została następnie zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez P. H. P. i P. A. K., współwłaścicieli nieruchomości przy ul. N. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29.12.2004r. Sygn. akt 7/IV SA 497/03 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].08.2003r. uznając, że przedmiotowa skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organ II instancji nie wykazał w postępowaniu administracyjnym w sposób jednoznaczny, że przedmiotowa decyzja o pozwoleniu na budowę nie wkracza w sferę praw i obowiązków skarżących. Powołując się na art. 28 Kpa, oraz liczne wyroki NSA, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił, kto może być stroną postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu organ II instancji nie rozważył należycie, czy istotnie działka należąca do H. P. i A. K. nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewoda M. podniósł, że roboty budowlane polegające na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. N. [...] w W. dz. nr ew. [...] z obrębu [...]. zostały wykonane. Z załączonej do akt sprawy kserokopii Dziennika Budowy nr [...] z dnia [...].08.2003r. wynika, że w dniu 30.07.2004r. przedmiotowy budynek mieszkalny został zgłoszony do odbioru. Natomiast decyzją nr [...] z dnia [...].09.2004r. wydaną z upoważnienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego udzielono pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, wybudowanego na terenie działki ew. nr [...] z obrębu [...]przy ul. N. [...] w W.. Zdaniem organu zrealizowanie przez inwestora w/w inwestycji jest czynnością fizyczną o skutkach materialnych. Przesłanką umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa jest bezprzedmiotowość postępowania "z jakiejkolwiek przyczyny". W niniejszej sprawie przesłanka bezprzedmiotowości polega na tym, że roboty budowlane zostały wykonane w lipcu 2004r. Merytoryczne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy jest zatem bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa, gdyż nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej - w formie decyzji administracyjnej -ingerencji organu administracyjnego, bowiem jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne w stosunku do przedmiotowego obiektu budowlanego jest niecelowe. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli H. P. i A.K.. Dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji podnieśli, że sąsiadują z przedmiotową inwestycją przez przejście dla pieszych. Budynek inwestora nie jest dostosowany do otaczającej zabudowy, niszczy stare przedwojenne założenia urbanistyczne S. K.. Inwestycja narusza ich interes, gdyż zacienia ich nieruchomość, pogarsza ich warunki życia, obniża wartość ich działki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja zapadła z obrazą zasady związania oceną prawną wyrażoną w opisanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2004 r. sygn. akt 7/IV SA 3497/03. Naruszenie w/w zasady wynikającej z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) musiało skutkować uwzględnieniem skargi, bowiem mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 153 w/w ustawy ocena prawna wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczajace poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Ocena prawna wynika z uzasadnienia wyroku i dotyczy wykładni przepisów prawa i sposobu ich zastosowania w konkretnym przypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Zdaniem Sądu dla prawidłowego rozstrzygnięcia istotne nadal mimo, że inwestycja objęta przedmiotową decyzją pozwolenia na budowę została ukończona, jest ustalenie przez organ , czy H. P. i A. K. przysługuje przymiot strony. Rozpoznając sprawę ponownie, organ kierując się wytycznymi zawartymi w w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2004 r., zbada przymiot strony odwołujących się. Jeżeli organ ustali, że ci nie mają przymiotu strony, to zajdzie potrzeba umorzenia postępowania przed organem II instancji. Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzenie przez organ odwoławczy, że wnoszący odwołanie nie jest stroną, następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 3 kpa. W takich okolicznościach decyzja organu I instancji stanie się ostateczna. Inaczej będzie musiało ukształtować się rozstrzygnięcie organu stopnia wojewódzkiego przy ustaleniu, że odwołujący się H. P. i A. K. mają przymiot strony. Wówczas rzeczą organu II instancji będzie uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w sprawie zatwierdzenia przedmiotowego projektu budowlanego i pozwolenia na budowę. W takiej sytuacji bowiem nie będzie można prowadzić postępowania w w/w sprawie, skoro inwestycja została ukończona. Pogląd taki wielokrotnie prezentował w swoim orzecznictwie Naczelny Sąd Administracyjny. Decyzja o zatwierdzeniu projektu i pozwoleniu na budowę może dotyczyć zamierzenia inwestycyjnego, jego realizacja skutkuje, że postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższą argumentację i przepisy prawa wyżej wskazane, Sąd orzekł w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).