VII SA/Wa 99/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala. VII SA/Wa 99/07 U Z A S A D N I E N I E Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia[...] lutego 2006 r. na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wiaty konstrukcji drewnianej znajdującej się na działce nr ew. [...] w [...] Postępowanie administracyjne toczyło się na wniosek D. R., który domagał się interwencji organu nadzoru budowlanego w sprawie garażu znajdującego się na działce nr ew. [...] w [...], podnosząc iż wybudowany został bez pozwolenia na budowę i z naruszeniem przepisów Prawa budowlanego w zakresie odległości od granicy z jego działką. W dniu [...] października 2005 r. pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] przeprowadzili oględziny w toku, których ustalono, że na działce [...] znajduje się między innymi budynek wiaty konstrukcji drewnianej z dachem jednospadowym pokrytym eternitem , o wymiarach 1,5 m x 4,2 m i wysokości 1,5 m. Podczas oględzin inwestor wiaty – D. C. oświadczył, że wiata do przechowywania opału powstała w roku 1995. W dniu [...] grudnia 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] został poinformowany przez D. C. o dokonaniu rozbiórki wiaty. W celu sprawdzenia tej okoliczności pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w dniu [...] stycznia 2006 r. przeprowadzili oględziny podczas których ustalono, że wiata została rozebrana a teren uporządkowany. W związku z tym organ nadzoru budowlanego stwierdził w decyzji z dnia [...] lutego 2006 r., że nie ma podstaw do wydawania w sprawie nakazów oraz, że postępowanie w ramach nadzoru budowlanego stało się bezprzedmiotowe. Odwołanie od tej decyzji złożył D. R. podnosząc znaczną przewlekłość postępowania prowadzonego przez organ I instancji oraz to, że domagał się wydania nakazu rozbiórki garażu. Wskazał także, iż nieprawdziwe są twierdzenia co do rozebrania wiaty, gdyż rozebrano jedynie dach, na dowód czego dołączył do odwołania zdjęcia. Przekazując odwołanie skarżącego do organu II instancji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazał, że podjęte rozstrzygniecie jest zgodne z przepisami, natomiast co do budynku garażu toczy się oddzielne postępowanie, jednak merytoryczne rozstrzygnięcie nie zostało jeszcze podjęte. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania D. R. decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...] lutego 2006 r. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził postępowanie z naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik postępowania . W szczególności w kontekście braku powiadomienia D. R. o przeprowadzonych w dniu [...] stycznia 2005 r. oględzinach, w związku z informacją o rozebraniu wiaty, naruszony został przepis art. 10 kpa mówiący o zapewnieniu stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, Organ odwoławczy zauważył jednocześnie, że legalność pozostałych obiektów usytuowanych na działce organ I instancji powinien rozpoznać w nowych , odrębnych postępowaniach. Skargę na powyższą decyzję złożył D. R., ponowił zarzut przewlekłości postępowania jakie toczyło się przed powiatowym organem nadzoru budowlanego i podniósł, że domagał się interwencji organu nadzoru budowlanego w sprawie garażu. Tymczasem organ I instancji po wielu miesiącach wydał decyzję jedynie w stosunku do drewnianej wiaty natomiast co do garażu nie wydał rozstrzygnięcia . Poza tym skarżący wskazał , że nie ma zaufania do organu I jak i II instancji, a cała sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie występują, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję w całości i doszedł do słusznego przekonania, że kontrolowana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] jest nieprawidłowa. Przy czym, należy podkreślić, że jest to rozstrzygnięcie procesowe i nie przesądza o istocie sprawy. Ocena materiału dowodowego wykazała, że decyzja organu I instancji naruszała przepisy postępowania w zakresie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Uczestnik postępowania D. R. nie był zawiadomiony, ani nie brał udziału w oględzinach prowadzonych w celu skontrolowania deklarowanej przez D. C. rozbiórki wiaty drewnianej. Jednocześnie z twierdzeń uczestnika wynikało, że rozbiórka ta nie była całkowita. Wydanie w tej sytuacji decyzji kasacyjnej było usprawiedliwione, gdyż organ I instancji nie mógł umorzyć postępowania jako bezprzedmiotowego, a poza tym samo postępowanie przeprowadził z naruszeniem norm prawa procesowego. Z zasady praworządności wynikał obowiązek czuwania przez organ nadzoru budowlanego nad interesem stron biorących udział w postępowaniu. Istotne - w tym kontekście - jest prawo czynnego udziału stron w toczącym się postępowaniu. Powinności organu określone w art. 10 kpa wiązały się między innymi z obowiązkiem zawiadomienia strony o terminie i miejscu przeprowadzania oględzin. Należy podkreślić, że naruszenie prawa skarżącego do wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów uprawniało organ odwoławczy do uchylenia decyzji wydanej przez organ I instancji. Z treści art. 81 kpa wynika bowiem zasada, że jeżeli strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, okoliczności faktyczne ustalane na tej podstawie nie mogą być uznane za udowodnione. W ocenie Sądu uwzględnienie zarzutów skarżącego zawartych w odwołaniu musiało doprowadzić do uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenie. Skarżący kwestionował bowiem ustalenia co do dokonania rozbiórki. Wskazać trzeba, że w sytuacji potwierdzenia tej okoliczności może być konieczne wydanie przez organ I instancji odpowiedniego nakazu. Podnoszona przez skarżącego utrata zaufania do bezstronności organu I i II instancji nie jest sama w sobie przesłanką do odmiennej niż dokonano oceny zaskarżonej decyzji . Jednocześnie w kontekście zarzutów skargi wskazać należy, iż przepisy procedury administracyjnej przewidują środki w celu likwidacji opieszałości w działaniach organu w postaci skargi na przewlekłość postępowania jak również możliwość wyłączenie pracownika oraz organu od udziału w postępowaniu, ale tylko z przyczyn wskazanych w rozdziale 5 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, wśród których nie występuje utrata zaufania co do bezstronności. Skoro zatem zaskarżona decyzja prawa nie narusza to na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.