VII SA/Wa 990/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2009 r. sprawy ze skargi K. Ż. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania K. Ż. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r., nakazującej K. Ż. rozbiórkę kortu tenisowego wraz z zapleczem i urządzeniami (budynek socjalny, szambo, ogrodzenie i oświetlenie kortu, miejsca parkingowe) usytuowanych na działce nr ew. [...] położonych przy ul. [...] w [...], gm. [...] -utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podał, że w dniu [...] lipca 2008 r. zostały przeprowadzone oględziny obiektu w terenie, w wyniku których stwierdzono, że na działce nr ewid. [...] usytuowany jest kort tenisowy o wymiarach 36,15 mx 18,15 m, ogrodzony siatką stalową na stalowych słupkach. Powierzchnia kortu wykonana jest z mączki ceglanej. Od strony południowej kort oddalony jest od działki strony skarżącej w odległości zmiennej 0,80 m -1,40 m. Ogrodzenie kortu posiada wysokość od strony wschodniej i zachodniej o wys. 2,90 m, od strony północnej i południowej o wys. 3,70 m. W odległości ok. 2,40 m od kortu usytuowany jest drewniany obiekt o wym. 2,15 m 3,30 m posadowiony na bloczkach betonowych, służący do przechowywania rakiet. W obiekcie jest woda i we z odprowadzeniem do szamba. Zgodnie z oświadczeniem inwestora zaplecze sanitarne dla kortu mieści się w budynku mieszkalnym inwestora. W dniu kontroli inwestor przedstawił zgłoszenie do Starostwa Powiatowego w [...], Zamiejscowego Referatu Architektury w [...] z dnia [...] lutego 2006 r. dot. budowy kortu tenisowego i ogrodzenia, zgłoszenie o dokonaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej pod nazwą "[...]" z dnia [...].05.2006 r., umowę nr [...] na wywóz nieczystości płynnych z dnia [...].04.2007 r., umowę nr [...] z dnia [...].08.2005 r. na wywóz odpadów komunalnych. W wyniku kontroli stwierdzono ponadto, że kort oświetlony jest czterema latarniami o wysokości ok. 6 m. Inwestor oświadczył, że kort użytkowany jest od godz. 700 do 2155. Zgodnie ze zmianami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy [...], uchwalonego uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. obiekt znajduje się na terenie przeznaczonym na cele zabudowy mieszkaniowej o symbolu w planie M, z dopuszczeniem nieuciążliwych usług towarzyszących tj. usług, których celem jest zaspokajanie podstawowych potrzeb miejscowej ludności, a które nie wytwarzają dóbr materialnych bezpośrednimi metodami produkcyjnymi. W ocenie organu odwoławczego realizując przedmiotowy obiekt sportowy K. Ż. naruszył art. 28 Prawa budowlanego z 1994 r., który stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę bądź po dokonaniu zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru budowy i przy braku sprzeciwu z jego strony. W omawianej sprawie inwestor nie uzyskał wymaganej prawem decyzji o pozwoleniu na budowę i wybudował omawiany obiekt budowlany - obiekt sportowy w warunkach samowoli budowlanej. Mając na uwadze zakres wykonanych przez inwestora robót należy stwierdzić, iż wykonany obiekt nie stanowi jedynie kortu tenisowego a obiekt sportowy wykonany z całym zapleczem, tj. budynkiem socjalny, ogrodzeniem i oświetleniem kortu a także miejscami parkingowymi. Organ podniósł, że ustawa Prawo budowlane z 1994 r. enumeratywnie wymienia przypadki, w których pozwolenie na budowę nie jest wymagane. Wyliczenie to ma charakter wyczerpujący, co oznacza, że tylko takie obiekty i roboty budowlane o takich parametrach technicznych i lokalizacyjnych, jak wymienione w przepisach zostały zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Analizując to wyliczenie brak jest wzmianki na temat budowy obiektów sportowych. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż ustawodawca zwalnia inwestora z uzyskania pozwolenia na budowę kortu tenisowego, jednakże w sytuacji, gdy kort tenisowy stanowi jedną ze składowych większej całości obiektu sportowego - jak w tym przypadku - to zwolnienie nie obowiązuje. Organ wskazał, że K. Ż. dokonał zgłoszenia kortu tenisowego wraz z ogrodzeniem na przedmiotowej działce, jednakże powstały obiekt przekracza zakres robót wskazanych w tymże zgłoszeniu co wskazuje na fakt, iż takie zgłoszenie jest nieskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych, a wykonany obiekt stanowi samowolę budowlaną. Organ odwoławczy zauważył, że w obowiązujących przepisach prawa budowlanego istnieje możliwość legalizacji samowoli budowlanej, jednak należy zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, iż w niniejszej sprawie możliwość taka nie zachodzi, gdyż teren na którym usytuowana jest przedmiotowa działka posiada aktualny plan zagospodarowania przestrzennego zgodnie z którym w/w teren przeznaczony jest na cele zabudowy mieszkaniowej o symbolu w planie M, z dopuszczeniem nieuciążliwych usług towarzyszących tj. usług, których celem jest zaspokajanie podstawowych potrzeb miejscowej ludności, a które nie wytwarzają dóbr materialnych bezpośrednimi metodami produkcyjnymi. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł inwestor K. Ż.. Skarżący zarzuca zaskarżonej decyzji: 1.rażące naruszenie art. 29 ust. 1 pkt. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 poz. 156 nr 1118 z późń. zmianami) poprzez przyjęcie, że wybudowanie kortu tenisowego na otwartej przestrzeni wymaga uzyskania od inwestora decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę, podczas gdy budowa takiego kortu tenisowego nie wymaga pozwolenia na budowę i podlega wyłącznie zgłoszeniu; 2. rażące naruszenie art. 16 ust. 1 k.p.a. oraz art. 163 k.p.a. ustanawiającego zasadę trwałości decyzji administracyjnych, która ma również zastosowanie do milczącej zgody organu administracyjno-budowlanego stanowiącej akceptację dokonanego zgłoszenia zamiaru budowlanego, 3.rażące naruszenie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy w niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy do jego zastosowania; f. rażące naruszenie art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego poprzez zaniechanie jego zastosowania w sytuacji gdy organ w uzasadnieniu decyzji wskazał podstawy prawne do uznania za samowolę budowlaną: a. domku drewnianego nie związanego trwale z gruntem o powierzchni 7 m2 stanowiącego obiekt małej architektury w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt. 4 Prawa budowlanego; b. przyłącza kanalizacyjnego w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt. 20 Prawa budowlanego; c. żwiru wysypanego na terenie posesji; 5. art. 6, 7 i 8 k. p. a. Skarżący wskazał, że budowa kortu tenisowego objęta była zgłoszeniem, które inwestor w dniu [...] lutego 2006 roku złożył do Starostwa Powiatowego w [...]. Zdaniem skarżącego, fakt zgłoszenia budowy kortu świadczy o legalności wykonania kortu. A zatem nie jest uzasadnione łączenie budowy kortu z innymi nie zgłoszonymi obiektami. Wskazał, że kort tenisowy może istnieć bez domku drewnianego nie związanego trwale z gruntem o powierzchni 7 m2, który może być w dowolnym czasie załadowany na przyczepę samochodową i wywieziony z posesji. Dlatego, zdaniem skarżącego, należy uznać, że kort tenisowy, domek drewniany, szambo, i żwir na posesji nie stanowią części składowych kortu tenisowego. Prawo budowlane nie zawiera definicji "części składowej" ani też "części składowej większej całości obiektu sportowego" ani nawet "obiektu sportowego". Skarżący stwierdził ponadto, że kort tenisowy należy traktować jako samodzielny obiekt, który nie wymaga pozwolenia na budowę. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego w swej dyspozycji nie obejmuje obiektów co do których nie jest wymagane pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżącego, plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą Rady Gminy [...] z dnia z dnia [...] sierpnia 2008 roku, nr [...] dopuszcza zabudowę mieszkalną jednorodzinną wraz z budynkami nieuciążliwymi usług towarzyszących, przy czym przez nieuciążliwe usługi towarzyszące, zgodnie ze słowniczkiem zawartym w planie zagospodarowania przestrzennego, należy rozumieć usługi, których celem jest zaspokajanie podstawowych potrzeb miejscowej ludności, które nie wytwarzają dóbr materialnych bezpośrednimi metodami przemysłowymi oraz których uciążliwość nie wykracza poza granice lokalizacji. Zdaniem skarżącej, sport i rekreacja należą do podstawowych potrzeb miejscowej ludności, które nie polegają na wytwarzaniu dóbr materialnych bezpośrednimi metodami przemysłowymi oraz których uciążliwość nie wykracza poza granice lokalizacji. W zakresie zgłoszenia zamiaru budowy kortu tenisowego oraz dopuszczalności budowy kortu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego skarżący wywiązał się z ciążących na nim obowiązków wynikających z Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 48 ust 1 z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz podstawowych przepisów prawa procesowego zobowiązujących organ do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, których naruszenie miałoby istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z wyżej wymienionym przepisem właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, jeżeli budowa, o której mowa nie jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie Sądu inwestor realizując przedmiotowy obiekt sportowy naruszył art. 28 Prawa budowlanego z 1994 r., który stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę bądź po dokonaniu zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru budowy i przy braku sprzeciwu z jego strony. W omawianej sprawie inwestor nie uzyskał wymaganej prawem decyzji o pozwoleniu na budowę i wybudował omawiany obiekt budowlany - obiekt sportowy w warunkach samowoli budowlanej. Zdaniem Sądu wybudowany obiekt sportowy w postaci kortu tenisowego wraz z zapleczem i urządzeniami (budynek socjalny, szambo, ogrodzenie i oświetlenie kortu, miejsca parkingowe) usytuowany na działce nr ewid. [...] położonych przy ul. [...] w [...] gm. [...] wymagał pozwolenia na budowę pod warunkiem jego zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego. Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, iż ustawodawca zwalnia inwestora z uzyskania pozwolenia na budowę kortu tenisowego. Jednakże w sytuacji gdy kort tenisowy stanowi jedną ze składowych większej całości obiektu sportowego -jak w tym przypadku - to zwolnienie nie obowiązuje. Analiza akt wykazała, że K. Ż. dokonał zgłoszenia kortu tenisowego wraz z ogrodzeniem na przedmiotowej działce, jednakże powstały obiekt przekracza zakres robót wskazanych w tymże zgłoszeniu co wskazuje na fakt, iż takie zgłoszenie jest nieskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych a wykonany obiekt stanowi samowolę budowlaną. Błędny jest zatem pogląd skarżącego, że skoro przepis art. 29 ust.1 pkt. 9 ustawy Prawo budowlane nie wymaga pozwolenia na budowę boisk szkolnych oraz boisk, kortów tenisowych, bieżni służących do rekreacji to do realizacji opisanego wyżej opisanego kompleksu sportowego stanowiącego działalność gospodarczą inwestora wystarczy zgłoszenie nawiasem mówić obejmujące jedynie budowę kortu tenisowego. W omawianej sprawie inwestor nie uzyskał wymaganej prawem decyzji o pozwoleniu na budowę i wybudował omawiany obiekt budowlany - obiekt sportowy w warunkach samowoli budowlanej zatem zasadnie organ nadzoru budowlanego prowadził postępowanie w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane. W ocenie Sądu inwestor realizując przedmiotowy obiekt sportowy naruszył nie tylko przepis art. 28 Prawa budowlanego z 1994 r., nie uzyskując wymaganej prawem decyzji o pozwoleniu na budowę, ale również ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Nieporęt zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] sierpnia 2003r., Nr 259, poz 6832) oraz zmian w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy [...] - część III b zatwierdzonych uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 186, poz 7156). Zgodnie ze zmianami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy Nieporęt, uchwalonego uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. obiekt znajduje się na terenie przeznaczonym na cele zabudowy mieszkaniowej o symbolu w planie M, z dopuszczeniem nieuciążliwych usług towarzyszących tj. usług, których celem jest zaspokajanie podstawowych potrzeb miejscowej ludności, a które nie wytwarzają dóbr materialnych bezpośrednimi metodami produkcyjnymi. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego sprawdził zgodność zrealizowanej inwestycji z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego i w sposób prawidłowy uznał, że realizacja przedmiotowej inwestycji w postaci kortu tenisowego wraz z zapleczem i urządzeniami (budynek socjalny, szambo, ogrodzenie i oświetlenie kortu, miejsca parkingowe) narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] sierpnia 2003r., Nr 259, poz 6832) oraz zmian w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy [...] - część III b zatwierdzonych uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2006r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 186, poz 7156). Teren na którym usytuowana jest przedmiotowa działka zgodnie z w/w planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczony jest na cele zabudowy mieszkaniowej o symbolu w planie M, z dopuszczeniem nieuciążliwych usług towarzyszących tj. usług, których celem jest zaspokajanie podstawowych potrzeb miejscowej ludności, a które nie wytwarzają dóbr materialnych bezpośrednimi metodami produkcyjnymi. Mając powyższe na uwadze nie można uznać aby prowadzona przez inwestora działalność gospodarcza polegająca na wynajmie kortu tenisowego miała na celu zaspokajanie podstawowych potrzeb miejscowej ludności, a tym samym lokalizacja przedmiotowego obiektu stoi w sprzeczności z wyżej cytowanym zapisem planu zagospodarowania przestrzennego. Niezgodność z w/w planem zagospodarowania przestrzennego uniemożliwiło organom nadzoru budowlanego przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego w oparciu o przepis art. 48 ust.2 ustawy Prawo budowlane. Uznając zatem, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.), skargę oddalił jako nieuzasadnioną.