VII SA/Wa 990/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2010 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala VII SA/Wa 990/10 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...] na podstawie art.149 §3 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu wniosku W. W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. udzielającą J. C. i A. G. pozwolenia na użytkowanie przebudowanego i rozbudowanego budynku mieszkalnego na terenie działek nr ew. [...] z obrębu [...] przy [...], odmówił wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie. Powodem odmowy wznowienia postępowania było złożenie wniosku przez osobę nie będącą stroną postępowania, a zatem nie posiadającą legitymacji procesowej do skutecznego złożenia wniosku. Organ powołując się na art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego stwierdził, że stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania W. W. decyzją z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w sprawie wznowienia dzieli się na dwie fazy z których pierwsza polega na badaniu formalnych podstaw wznowienia, a w efekcie wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania ( art. 149 § 1 kpa ) lub decyzji o odmowie wznowienia postępowania ( art. 149 § 3 kpa ). Zdaniem organu ocena formalnych podstaw wznowienia sprowadza się do badania, czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę, czy powołane zostały podstawy wznowienia wymienione w art. 145 § 1 kpa oraz czy zachowany został termin określony w art. 148 § 1 kpa. Organ odwoławczy ustalił, iż wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie został złożony w dniu 15 lipca 2009 r., a więc w dacie obowiązywania przepisu art. 59 ust 7 Prawa budowlanego. Stroną postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie zgodnie z art. 59 ust 7 Prawa budowlanego był wyłącznie inwestor. W ocenie organu odwoławczego W. W. nie posiada interesu prawnego w rozstrzygnięciu sprawy, a tym samym nie posiada przymiotu strony z uwagi na treść dyspozycji powołanego wyżej przepisu. Organ odwoławczy uznał, iż decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa gdyż żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez osobę, która nie jest stroną postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Wanda Wróblewska wnosząc o uchylenie obu zaskarżonych decyzji. W skardze podniosła, że inwestycja została zrealizowana w części na działce należącej do skarżącej i miała bezpośredni wpływ na budynek skarżącej i warunki jego eksploatacji ( wspólna ściana działowa i istotny wpływ na kwestie wentylacji ) dlatego pominięcie skarżącej jako strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę stanowiło rażące naruszenie prawa. Pełnomocnik skarżącej, który przystąpił do sprawy po złożeniu przez skarżącą skargi w piśmie procesowym z dnia 15 września 2010 r. podniósł, że skarżąca nie reprezentowana na dotychczasowym etapie postępowania przez profesjonalnego pełnomocnika domagała się przede wszystkim weryfikacji i unieważnienia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, a nie wznowienia postępowania w którym dalszy jej udział mógł być zakwestionowany. Pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi niewłaściwe zbadanie przymiotu strony w oparciu o art. 59 ust 7 Prawa budowlanego zamiast art. 28 kpa. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej jest tylko ocena legalności decyzji odmawiającego wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. wobec tego w tym postępowaniu nie mogą podlegać ocenie Sądu Administracyjnego zarzuty skarżącej kierowane przeciwko decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że postępowanie o wznowienie składa się z dwóch faz. W fazie pierwszej organ bada czy wniosek o wznowienie opiera się na podstawach wymienionych w art. 145 § 1 kpa i czy zachowany został termin do złożenia wniosku przewidziany w art. 148 kpa. W tej fazie postępowania organ bada również, czy nie występują negatywne przesłanki przedmiotowe dla wznowienia postępowania oraz czy wniosek pochodzi od strony postępowania. Jeżeli przeszkody formalne nie występują to wówczas organ wszczyna i przeprowadza postępowanie w trybie art. 149 § 1 i 2 kpa, które kończy wydaniem decyzji na podstawie art. 151 kpa. W rozpatrywanej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ustalił, iż wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych jest niedopuszczalne. Z żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Piasecznie nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. udzielającą J. C. i A. G. pozwolenia na użytkowanie przebudowanego i rozbudowanego budynku mieszkalnego wystąpiła W. W., nie będąca stroną. Krąg podmiotów mających przymiot strony w sprawach, których przedmiotem jest wydanie pozwolenia na użytkowanie określonego obiektu został ściśle określony przepisami prawa materialnego. Stosownie do dyspozycji przepisu art. 59 ust 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm. ) stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Brzmienie wskazanego wyżej przepisu ustalone zostało ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. Nr 80, poz. 718 ) która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. W przedmiotowej sprawie wszczęcie postępowania na wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na użytkowanie nastąpiło w dniu 15 lipca 2009 r. Obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie został nałożony decyzją o Starosty [...] z dnia [...] lipca 2007 r. , Nr [...] o pozwoleniu na budowę. Z protokołu obowiązkowej kontroli przeprowadzonej na podstawie art. 59 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane wynika, że budowa została zrealizowana zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę, a wprowadzone zmiany nie odstępują w sposób istotny od zatwierdzonego projektu zgodnie z oświadczeniem kierownika budowy, inspektora nadzoru i autora projektu budowlanego. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. o pozwoleniu na użytkowanie jest wynikiem legalnego postępowania inwestora i ma do niej zastosowanie dyspozycja art. 59 ust 7 Prawa budowlanego ograniczająca krąg podmiotów, którym przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu wyłącznie do inwestorów. Skarżąca nie była stroną postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. o pozwoleniu na użytkowanie, a we wniosku o wznowienie postępowania powołała przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy organy trafnie wskazały, iż skarżąca nie posiada przymiotu strony i żądanie wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych jest niedopuszczalne. Wbrew zarzutowi skarżącej organy prawidłowo zakwalifikowały żądanie skarżącej jako wniosek o wznowienie postępowania. O tym, że pismo skarżącej z dnia 4 września 2009 r. stanowi wniosek o wznowienie postępowania wynika z treści pisma adw. R. Z. ( k-46 akt ) informującego, że " pismo z dnia 04.09.2009 r. (...) stanowi wniosek o wznowienie postępowania, zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...].08.2009 r. gdyż W. W. nie została uznana za stronę owego postępowania i bez swej winy nie brała w nim udziału". W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. . 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oddalił skargę jako bezzasadną