VII SA/Wa 990/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2016 r. sprawy ze skargi M. C. i R. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia robót budowlanych oddala skargę Starosta [...] decyzją znak [...]z dnia [...] lutego 2015r. na postawie ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013r. poz. 1409) wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia robót budowlanych polegających na przebudowie podmurówki i przesunięciu ogrodzenia działek nr ew. [...]w miejscowości [...]gmina [...]. Zgłoszenie złożyli M. i R. C. w dniu 21 stycznia 2015r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015r. organ nałożył na inwestorów obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. Inwestorzy złożyli dokumenty w dniu 20 lutego 2015r. Po ponownym sprawdzeniu organ stwierdził, że nie wszystkie braki określone w postanowieniu zostały uzupełnione tzn. nie określono prawidłowej linii ogrodzenia wskazanej na rysunku zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] uchwalonego uchwałą nr [...]Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 1999r. Wojewoda [...] decyzją nr [...]z dnia [...] marca 2015r. po rozpatrzeniu odwołania inwestorów utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że inwestorzy doręczyli w uzupełnieniu wniosku oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wycinek z mapy zasadniczej ujawniający lokalizację przedmiotowego ogrodzenia na działkach ew. nr [...]i [...], opis określający rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Organ podniósł, że na terenie obejmującym inwestycję tj. na obszarze funkcjonalnym [...]sąsiadującym z obszarem funkcjonalnym KS obowiązują ustalenia zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] zatwierdzonego uchwałą nr [...]Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 1999r. (publ. Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 1999r. poz [...]). Zgodnie z zapisem §27 ust. 1 ww. planu "Plan ustala dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług, oznaczonych na rysunku planu w skali 1:2000, stanowiącym załącznik nr 1 do niniejszej uchwały symbolem [...]/.../" wyszczególnione warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Dla przedmiotowej inwestycji plan określa wymagania w zakresie wykonania ogrodzenia z zastosowaniem następujących materiałów: cegły klinkierowej, płytek klinkierowych, drewna, siatki metalowej, żywopłotu. Zgodnie z zapisem §31 ust. 1 pkt 1 ww. planu: "Plan ustala dla terenów dróg oznaczonych w planie symbolem KS, dla poszczególnych kategorii, /.../ podane szerokości pasa drogowego w liniach rozgraniczających: 1) droga powiatowa nr [...] /nowy nr [...]/ - plan ustala pas drogowy o szerokości w liniach rozgraniczających 22,0-40,0m, jezdnia i szerokości 9,0m". Działka nr ewid. [...]położona przy ul. [...] w miejscowości [...], stanowiąca własność [...], sąsiaduje z działką nr ewid. [...]przy ul. [...] w miejscowości [...], stanowiącej własność [...]. Na podstawie §25 ust. 1 pkt 1 ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru przebiegu trzeciej nitki systemu rurociągów "[...]" rurociągu naftowego [...]w m. [...]zatwierdzonego Uchwałą nr [...]Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2011r. /publ. Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] z dnia [...]listopada 2011r., poz. [...]/: "Teren systemu istniejących rurociągów naftowych i planowanego rurociągu naftowego [...]wraz z infrastrukturą towarzyszącą oraz tereny z nim sąsiadujące, wyznaczone niniejszym planem, obsługuje sieć istniejących dróg publicznych, których tereny wyznaczono liniami rozgraniczającymi i oznaczonych symbolami [...]) istn. droga powiatowa nr [...] /nowy nr [...]/ - klasy [...] (ul. [...]) min. 37m szerokości w liniach rozgraniczających, ozn. symbolem [...] (rys. nr 2)". Organ I instancji w uzasadnianiu zaskarżonej decyzji wskazał, że: "Linia rozgraniczająca ul. [...] w miejscowości [...] o szerokości 37 m została przedstawiona także na wycinku mapy zasadniczej stanowiącej załącznik do uzupełnienia zgłoszenia". Organ odwoławczy dokonał sprawdzenia, że faktycznie na ww. wycinku z mapy zasadniczej ujawniającym lokalizację przedmiotowego ogrodzenia na działkach nr ewid, [...]i [...]w miejscowości [...], gmina [...] wykreślona jest linia rozgraniczająca ulicy [...] – drogi powiatowej nr [...] /nowy nr [...]/. Organ odwoławczy uznał, że inwestorzy nie wykonali obowiązku wskazania usytuowania ogrodzenia w ustalonej planem linii rozgraniczającej drogi i wskazania materiałów z jakich zostanie wykonane ogrodzenie, stąd decyzja organu I instancji o wniesieniu sprzeciwu była zasadna. Inwestorzy [...]w skardze wnieśli o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Skarżący odnieśli się do ustaleń planu miejscowego kwestionując zasadność ustalenia szerokości pasa drogowego drogi powiatowej ulicy [...] na 37 m szerokości w liniach rozgraniczających, zaś jezdni na szerokość 9 m. Skarżący podkreślili, że pas drogowy na ich nieruchomościach zajmuje powierzchnię 1100m2 a cała nieruchomość ma 5669m2 powierzchni. Podobnie wskazywali, że rurociąg "[...]", do którego odnosi się plan nie przebiega przez ich nieruchomość. Skarżący zaznaczyli, że jeśli gmina dokonała znacznych zmian w ich własności to powinna powiadomić o tym właściciela, który płaci podatki regularnie, a do Urzędu Gminy udaje się sporadycznie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga została oddalona, ponieważ zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji prawa nie narusza. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja nr [...]z dnia [...] marca 2015r. Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] znak [...]z dnia [...] lutego 2015r., którą organ wniósł sprzeciw na zgłoszenie [...]w sprawie zgłoszenia robót budowlanych polegających na budowie podmurówki i przeniesieniu ogrodzenia działek nr ew. [...] i [...]w miejscowości [...] gmina [...] (z dnia [...] stycznia 2015r. skorygowanego w dniu [...] lutego 2015r.) Jako podstawę materialnoprawną decyzji organ I instancji wskazał przepis art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013r. poz 1409), który określa wymogi jakie winno spełniać zgłoszenie, a więc w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz w zależności od potrzeb odpowiednie szkice i rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane oddzielnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada w drodze postanowienia na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia w określonym terminie brakujących dokumentów a w przypadku ich nieuzupełnienia wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Postanowienie Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015r. znak [...]było spowodowane niekompletnością zgłoszenia i koniecznością uzupełnienia braków zgłoszenia. Skarżący pismem z dnia 20 lutego 2015r. przesłali korektę zgłoszenia z dnia 21 stycznia 2015r. poprzez dołączenie dokumentów brakujących, jednak nie określono prawidłowego przebiegu linii ogrodzenia wskazanej na rysunku zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] uchwalonego uchwałą nr [...]Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 1999r. Organ wskazał, ze lokalizacja ogrodzenia winna być dostosowana do ustaleń planu, w którym linia rozgraniczająca ul. [...] w miejscowości [...] wynosi 37m i została przedstawiona na wycinku mapy zasadniczej stanowiącej załącznik do uzupełnionego zgłoszenia. Stwierdzić należy, że zobowiązanie organu do dostosowania ogrodzenia do wymogów planu było uzasadnione bowiem w sytuacji, gdy wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ zobowiązany jest do wniesienia sprzeciwu na podstawie ust. 6 art. 30 Prawa budowlanego. Stosownie do przepisu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym postanowienia planu kształtują sposób wykonywania prawa własności. Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należą do źródeł prawa powszechnie obowiązującego na terenie działania organów gminy, które je ustanowiły. Dlatego też organy nadzoru budowlanego mały obowiązek kontroli legalności zgłoszenia , w tym w związku z obowiązującymi na tym terenie przepisami miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego. W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym organy dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych i zasadnie uznały, że dokonane zgłoszenie nie spełniało warunków określonych prawem i pomimo wezwania postanowieniem stwierdzone braki nie zostały usunięte. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił i orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ppsa.