VII SA/Wa 991/09

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. i A. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 991/09 ze skargi S. M., A. M. i K. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić przyznania S. M. i A. M. prawa pomocy w zakresie częściowym w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 15 marca 2010 r., a następnie 15 kwietnia 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek S. M. i A. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, z tym, że w formularzu z 15 kwietnia br. wnioskodawcy wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i w takim zakresie wniosek został rozpoznany. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Strona utrzymuje się z emerytur oraz dodatkowego wynagrodzenia z tytułu pracy zleconej o łącznej wysokości 6850 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 217 m2 z czego wnioskodawcy zajmują ¼. Wnioskodawczyni ponadto wskazała, że posiada oszczędności na książeczce mieszkaniowej wspólnie z córką w wysokości 70.000 zł. Zaznaczyli, że są osobami w podeszłym wieku. Pomagają finansowo dzieciom. Na leki miesięcznie przeznaczają około 350 zł. A. M. co 1,5 roku ponosi wydatek 3000 zł na aparat słuchowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Analizując całokształt sprawy należy wskazać, że nie jest zasadnym przychylenie się do wniosku strony. Wnioskodawcy posiadają stały miesięczny dochód, strona nie posiada nikogo na utrzymaniu, choć jak zaznaczyła pomaga finansowo dzieciom, to jednak okoliczność ta wskazuje, że strona posiada płynność finansową i potrafi gromadzić środki finansowe, które może przeznaczyć na pomoc najbliższym. Ponadto strona potrafi gromadzić oszczędności. Z tego względu uznano, ze stronę stać zarówno na opłacenie we własnym zakresie kosztów sądowych. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy.