VII SA/Wa 995/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji L. Z. (dalej jako skarżący) złożył skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nakazującą L. Z. rozbiórkę nadbudowanej części – piętra wybudowanego z cegły ceramicznej pełnej wraz z wieńcem oraz konstrukcją dachową z pokryciem z blachy trapezowej od strony wschodnio-południowej o wymiarach zewnętrznych 4,06 m x 6,20 m wykonanej w warunkach samowoli budowlanej budynku dwukondygnacyjnego posiadającego według aktu notarialnego funkcję warsztatowo-magazynową konstrukcji murowanej, zlokalizowanego na terenie działki o nr geod. [...] arkusz mapy [...] położonej w S. przy ul. G. Skarżący zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że roboty budowlane stanowiły konieczny remont budynku, którego stan techniczny i konstrukcja, na skutek upływu czasu, mogły grozić zawaleniem i tym samym zagrażały bezpieczeństwu zdrowia i życia ludzkiego. Wskazał, że niewątpliwie wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez przeprowadzenie rozbiórki ww. elementów naraziłoby skarżącego na wyrządzenie znacznej szkody wynikającej z ewentualnego zawalenia się pozostałych elementów konstrukcji i ponoszenia odpowiedzialności za taki stan skarżącego, jako właściciela obiektu. Skarżący podał również, że zapobieżenie ewentualnej groźbie zawalenia i szkód z tym związanych poprzez rozbiórkę całości konstrukcji, łączyłoby się dla skarżącego z dodatkowymi stratami, bowiem w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia przez sąd przedmiotowej skargi doprowadziłoby do sytuacji, w której skarżący poniósłby niepotrzebnie koszty odbudowy obiektu przenoszące znacznie dotychczasowy remont. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Orzecznictwo sądów administracyjnych podkreśla, że przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonaniu mogą podlegać jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, opubl. LEX nr 220325). Zaznaczyć należy, że przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa ), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 496/2004 ). W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżony akt prawny jakim jest decyzja orzekająca rozbiórkę podlega wykonaniu i możliwym jest orzeczenie w stosunku do niego wstrzymania wykonania. Ponadto w ocenie Sądu, strona skarżąca wykazała, że wykonanie przez stronę skarżącą nakazu wynikającego z zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny może narazić stronę na powstanie znacznej szkody bądź spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku, gdyż wykonanie nałożonego obowiązku spowoduje skutek prawno-materialny w postaci rozbiórki nadbudowanej części – piętra wybudowanego z cegły ceramicznej pełnej wraz z wieńcem oraz konstrukcją dachową z blachy trapezowej od strony wschodnio-południowej o wymiarach zewnętrznych 4,06 m x 6,20 m zlokalizowanego na terenie działki o nr geod. [...] arkusz mapy [...] położonej w S. przy ul. G. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.