VII SA/Wa 996/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] we W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] we W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2009r. nr [...] . Pismem z dnia 7 kwietnia 2015r. wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r., znak: [...] uchylającą decyzję Wojewody [....] z dnia [...] lipca 2014r., Nr [...] w całości i odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2009r., Nr [...] . Tą ostatnią Prezydent W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę zespołu wielorodzinnych budynków mieszkalnych z garażami podziemnymi, nieuciążliwymi lokalami usługowymi w parterach budynków od strony ul. [...] i [...] i z powierzchnią biurową w narożniku zabudowy ul. [...] [...] wraz z elementami infrastruktury technicznej i zagospodarowania terenu na działkach nr ew. [...] , [...], [...], [...], [...], [...],[...] i [...] obręb K. przy ul. [...] we W. Na wstępie skargi skarżąca wskazała, że wnosi skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r. znak: [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie decyzji. Nadto skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2009r., Nr [...]. Wobec powyższego uznano, iż skarżąca wnosi o wstrzymanie zarówno zaskarżonej decyzji jak i decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2009r., Nr [...]. Uzasadniając wniosek strona skarżąca wskazała, że organ II instancji dopuścił się rażącej obrazy prawa, które mogą mieć poważne skutki i następstwa finansowe. Skarżąca podniosła, że jeżeli inwestor podejmie czynności w celu dalszego prowadzenia inwestycji polegającej na budowie tak dużego zespołu mieszkalno-usługowego może dojść do skutków, które trudno będzie odwrócić w razie ich uchylenia zaskarżonej decyzji. W dniu 5 października 2015r. do Sądu wpłynęło pismo z dnia 30 września 2015r. [...] Sp. z o.o. we W. w którym wniosła m.in. o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2009r., ewentualnie w przypadku uwzględnienia wniosku przez Sąd, uzależnienie wstrzymania wykonania ww. decyzjiod złożenia przez skarżącą kaucji w wysokości 1.000.000 złotych na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie powołany przepis rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przy czym użyty w treści art. 61 § 3 zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy" i "granice sprawy", której dotyczy skarga zakreślają jednakowe ramy prawne, należy bowiem przyjąć, że ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej rozumieniu materialnoprawnym. Granice jej wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego stosunku administracyjnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. W związku z tym treścią art. 61 § 3 objęte będą zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w I instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 683/12). W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawie, stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do wstrzymania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] lutego 2015r., którą uchylono decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014r. i odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2009 r., Nr [...]. Zaskarżona do Sądu decyzja ze swej istoty nie podlega wykonaniu, gdyż nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, jak również nie przyznaje jej żadnego uprawnienia, jest ona rozstrzygnięciem wyłącznie procesowym. Nie powoduje więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek skarżącej dotyczący wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia [...] września 2009r. nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca we wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji Prezydenta miasta Wrocławia z dnia 23 września 2009r., zaniechała jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku w tym zakresie. Skarżąca nie wyjaśniła, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem ww. decyzji. Skarżąca ograniczyła się w istocie do sformułowania wniosku, bez wskazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Nie mogą stanowić uzasadnienia wniosku ogólnikowe twierdzenia skarżącej, iż wykonanie ww. decyzji "może mieć poważne skutki i następstwa finansowe oraz że "może dojść do skutków, które trudno będzie odwrócić". Powyższe twierdzenia pozbawione uzasadnienia nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania wnioskowanej decyzji. Do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności nie wystarcza jedynie złożenie takiego wniosku przez stronę skarżącą. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004r. sygn. akt FZ 65/04 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Kierując się powyższym, Sąd uznał, iż rozpoznawany w niniejszej sprawie wniosek nie może być uwzględniony. Skarżąca nie wykazała bowiem okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania wnioskowanej decyzji Prezydenta Wrocławia z dnia [...] września 2009r. Sąd zauważa, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli z prawem zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i jej poprzedzających, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Ponieważ w niniejszej sprawie brak było podstaw do wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2009r Sąd nie odniósł się do kwestii instytucji kaucji na zabezpieczenie, o której mowa w art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r., poz. 1409 ze zm.) której złożenia domagał się inwestor. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.