VII SA/Wa 999/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r. Sąd odrzucił skargę G. D., z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego od skargi w niepełnej wysokości. W dniu 4 sierpnia 2014 r. G. D. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, wskazując, że uiszczenie kwoty jedynie 100 zł, zamiast 200 zł, było zwykłą pomyłką w czasie wypisywania przelewu, co w ocenie skarżącego nie oznacza uchybienia terminowi z jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Za taką nie dającą się przezwyciężyć przeszkodę nie można uznać okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku. Zauważyć należy, że z zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi jednoznacznie wynikało, iż wysokość wpisu sądowego należnego w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. G. D. dokonując przelewu na konto Sądu tytułem wpisu od skargi winien był dokładnie sprawdzić zarówno numer konta bankowego, na które dokonuje przelewu, jak i wysokość przelewanych środków. Brak takich działań ze strony skarżącego jest wyrazem braku szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, wobec czego okoliczności wskazane we wniosku nie mogą być potraktowane jako przeszkoda, której skarżący nie był w stanie przezwyciężyć. Biorąc pod uwagę powyższe należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy.