VII SAB/Wa 10/14

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. K. na przewlekłość postępowania Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia : odmówić P. K. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek P. K. o częściowe przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych. Wnioskodawca w formularzu PPF wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną i trójką dzieci. Dzieci są w wieku szkolnym. Wnioskodawca utrzymuje się z własnych dochodów tj. z wynajmu lokali w kamienicy za co uzyskuje dochód 3 400 zł. Żona wnioskodawcy uzyskuje dochód 3 000 zł. Wnioskodawca posiada mieszkanie o pow. 62 m2, nieruchomość rolną o pow. 2,4 ha oraz kamienicę w T. Wnioskodawca wskazał, by przy rozpoznawaniu niniejszego wniosku wziąć pod uwagę również dane podane do sprawy VII SA/Wa 1863/13. Przy piśmie datowanym na dzień 17 lutego 2014 r. złożonym do ww. sprawy wnioskodawca wskazał, że stałe wydatki żony w listopadzie 2013 r. to – ZUS około 980 zł., spłata kredytu około 500 zł., śmieci 32,5 zł., samorząd zawodowy – 38,75 zł. telefon 118,29 zł. oraz wydatki wnioskodawcy – urząd skarbowy 789 zł., KRUS 125 zł., urząd miasta 185 zł., PZU 51 zł. Ponadto wnioskodawca wskazał stałe opłaty – czynsz 100 zł., gaz 200 zł., prąd 200 zł., bilety do szkoły 150 zł., paliwo 200 zł., środki czystości 50 zł., odzież 100 zł., żywność 1000 zł., internet 85 zł., składki do szkoły 50 zł., leki 50 zł., lekcje gry na gitarze 120 zł. Do pisma z dnia 17 lutego 2014 r. dołączono kopię wyciągu z rachunków bankowych wnioskodawcy i jego żony oraz kopię umów najmu, kopię decyzji w sprawie wymiaru podatku, kopie dokumentów PIT. W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zawodowego pełnomocnika jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu własnym i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową P. K. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W niniejszej sprawie rozpoznając wniosek uznano, że z dochodu jaki strona uzyskuje w wysokości około 6 400 zł. stać będzie stronę na opłacenie zarówno wpisu sądowego w wysokości 100 zł, jak i ewentualnych dalszych kosztów sądowych, które mogą pojawić na kolejnych etapach postępowania - opłata za uzasadnienie w wysokości 100 zł., wpis od skargi kasacyjnej również 100 zł. W tym stanie rzeczy uznano, że strona jest w stanie samodzielnie opłacić koszty sądowe. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.