VII SAB/Wa 10/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia skarg postanawia: odrzucić skargę. T.K. (dalej jako "skarżący") pismem [...] września 2021 r., uzupełnionym w dniu [...] września 2021 r., wniósł (za pośrednictwem poczty e-mail) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości (dalej jako "organ") w przedmiocie rozpatrzenia skarg dotyczących sporu skarżącego z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych oraz zwrotu akcji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że pisma skarżącego wnoszone do Ministerstwa Sprawiedliwości, a odnoszące się do działania wielu podmiotów, w tym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, rozpatrywane są w trybie działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", a zatem nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, bowiem nie są aktami lub czynnościami, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawomocnym postanowieniem z 17 listopada 2021 r. sygn. akt III SAB/Wa 30/21 stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie i przekazał powyższą skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Akta sprawy przekazano do sądu właściwego przy piśmie z 11 stycznia 2022 r. (sprawę zarejestrowano pod sygn. akt VII SAB/Wa 10/22). Sąd pismem z 2 marca 2022 r., w wykonaniu zarządzenia z 21 stycznia 2022 r., zobowiązał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wskazanie nr PESEL oraz nadesłanie skargi z 3 września 2021 r. podpisanej własnoręcznie lub wniesionej za pośrednictwem platformy e-PUAP i podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem zaufanym. Powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 7 marca 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-150 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zaś jednym z tych wymogów jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Stosownie przy tym do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (...). Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy skarżący, mimo wezwania go pismem z 2 marca 2022 r. do wskazania nr PESEL oraz do nadesłania podpisanego egzemplarza skargi z 3 września 2021 r. (złożonej za pośrednictwem poczty e-mail), nie wykonał zarządzenia Sądu z 21 stycznia 2022 r. i nie uzupełnił braków formalnych skargi. Termin na wykonanie powyższego zarządzenia upłynął natomiast w dniu 14 marca 2022 r. Wprawdzie w piśmie Sądu z 2 marca 2022 r. błędnie wezwano skarżącego do nadesłania 3 egzemplarzy podpisanej skargi, jednak nie zmienia to faktu, że skarżący skargi nie podpisał, jak również nie wskazał swojego nr PESEL. Zauważyć ponadto należy, że kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 p.p.s.a., który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści ww. przepisu wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i akty w nim wymienione (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9). Jak wynika ze skargi złożonej w niniejszej sprawie, skarżący zarzuca organowi bezczynność w przedmiocie rozpoznania wnoszonych przez niego skarg na działania różnych podmiotów, tj. Prezesa Sądu Apelacyjnego w Lublinie, czy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Skargi takie nie są jednak załatwiane w formie decyzji administracyjnej, bądź też postanowienia, czy innego aktu. Stanowią one natomiast akty podjęty w trybie uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanego "Skargi i wnioski". Czynności podejmowane przez organy administracji w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne K.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi w tym trybie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Kodeks postępowania administracyjnego nie narzuca organom formy w jakiej może nastąpić załatwienia skargi złożonej w opisywanym trybie. Stanowi jednak, że sprawa ma być załatwiona bez zbędnej zwłoki, a skarżącego zawiadamia się o sposobie załatwienia skargi (art. 237 K.p.a.). Oznacza to, że podejmowane w trybie 237 K.p.a. zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przybiera żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego. W postępowaniu uregulowanym przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie rozstrzyga się bowiem sprawy administracyjnej, a jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Zatem czynności podejmowane w tym trybie przez organy administracji samorządowej nie są rozstrzygnięciami, o których mowa w cytowanym art. 3 § 2 p.p.s.a. Reasumując, niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Zatem wniesiona skarga, jako niepodlegająca jurysdykcji sądów administracyjnych, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.