VII SAB/Wa 100/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2010 r. sprawy ze skargi J.D. na bezczynność Prezydenta [...] postanawia: skargę odrzucić. VII SAB/Wa 100/09 UZASADNIENIE W dniu 15 lutego 2006r. J.D. złożyła wniosek do Delegatury Biura Naczelnego Architekta Miasta [...] Dzielnicy [...] o wznowienie postępowania zakończonego prawomocną decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2002r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego przy ul[...] w [...]. Wobec braku działania organu wnioskodawczyni w dniu [...] września 2006r. złożyła zażalenie do Naczelnego Architekta Miasta [...] na bezczynność Delegatury Biura Naczelnego Architekta Miasta [...] Dzielnicy [...] związaną z wnioskiem z dnia 15 lutego 2006r. W skutek dalszej zwłoki w rozpoznaniu wniosku o wznowienie postępowania J.D. wniosła w dniu 23 października 2007r. skargę do Prezydenta Miasta [...] wskazując na bezczynność Delegatury Biura Naczelnego Architekta Miasta [...] Dzielnicy [...] oraz Naczelnego Architekta Miasta [...]. Mimo wniesienia skargi wniosek o wznowienie nie został rozpoznany, a z akt sprawy wynikało, iż Delegatura Biura Naczelnego Architekta Miasta [...] Dzielnicy [...], do której wniosek wpłynął nie dysponuje aktami postępowania administracyjnego zakończonego kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż organem uprawnionym do rozpoznania wniosku o wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2002r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] i mogącym pozostawać w bezczynności był jedynie Prezydent Miasta [...] jako właściwy w sprawie organ architektoniczno-budowlany. Nie ma zatem znaczenia, iż wniosek o wznowienie postępowania złożony został do Delegatury Biura Naczelnego Architekta Miasta [...] Dzielnicy [...], albowiem nie jest to organ administracji a jedynie jednostka organizacyjna organu. Zgodnie z art. 37 § 1 Kpa w przypadku bezczynności organu tj. w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym zgodnie z art. 36 Kpa stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero w przypadku dalszej zwłoki w załatwieniu sprawy stronie służy skarga do sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego wniesienia środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) podlega odrzuceniu. Skarżąca nie wyczerpała trybu zażalenia do organu wyższej instancji. Pisma nazwane skargami na bezczynność były kierowane do tego samego organu, który zobowiązany był do rozpoznania wniosku, a zatem nie mogły być uznane za zażalenie o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organem wyższego stopnia upoważnionym do rozpoznania takiego zażalenia był Wojewoda [...]. Pisma skierowane przez skarżącą do Naczelnego Architekta Miasta [...] jak i do Prezydenta Miasta [...] były w istocie skargami na nienależyte wykonywanie zadań i przewlekłe załatwianie spraw, o których mowa w art. 227 i następnych Kodeksu postępowania administracyjnego. Z przyczyn powyższych skargę jako przedwczesną i tym samym niedopuszczalną należało odrzucić