VII SAB/Wa 100/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić A. P. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Skarżący – A. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego w sprawie rozpoznania wniosku M. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w K. z dnia [...] lipca 2016 r. o wyeliminowanie z obiegu prawnego ostatecznego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...] W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie, czy skarżący wniósł skargę w imieniu własnym, czy jako pełnomocnik M. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w K. W odpowiedzi, skarżący w piśmie z dnia 23 grudnia 2016 r. (karta 12 akt sądowych) wskazał, że skargę wniósł w imieniu własnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Nadto zgodnie z § 2 art. 50 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Nie wykazanie owego związku skutkuje tym, iż podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a, jest niedopuszczalne. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, iż skarżący A. P. nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Należy wskazać, że w piśmie z dnia [....] lipca 2016 r., będącym wnioskiem "O wyeliminowanie z obiegu prawnego ostatecznego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...].01.2016r. (...)" skarżący wyraźnie wskazał, że działa jako pełnomocnik M. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w K.. Na dalszym etapie skarżący działał wyłącznie jako pełnomocnik strony. Pismem z dnia [...] października 2016 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostawił pismo M. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w K. z dnia [...] lipca 2016 r. bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę braków formalnych ww. pisma. Wskazać również należy, że pismo z dnia [...] października 2016 r. nie było kierowane do skarżącego. W konsekwencji należy uznać, że skarżący działał jako pełnomocnik i reprezentował interes M. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w K. W związku z tym nie mógł złożyć skargi we własnym imieniu. Mimo to skarżący wprost wskazał w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r., że skargę wniósł w imieniu własnym. Z uwagi więc na brak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że interes prawny skarżącego wynika z przepisów prawa materialnego, a ponadto żaden przepis ustawy szczególnej nie przyznaje skarżącemu uprawnienia do wniesienia skargi w niniejszej sprawie należało uznać, że nie zalicza się on do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 50 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., co uzasadniało odrzucenie skargi. W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 związku z art. 50 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę. O zwrocie kosztów postępowania obejmujących uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł na rzecz skarżącego postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.