VII SAB/Wa 101/09

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 101/09 ze skargi H. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. postanawia: przyznać H. H. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 12 lutego 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek H. H. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż H. H. przebywa obecnie w Zakładzie Karnym w C. Podał, że otrzymuje rentę chorobową w wysokości 650 zł. oraz, że po opłaceniu alimentów pozostaje mu 300 zł. pieniądze te przeznacza na leczenie. Nie wskazał posiadania majątku. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową H. H. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawca przebywa w zakładzie karnym, otrzymuje rentę chorobową w wysokości 650 zł. Fakty te wskazują, że nie ma możliwości uzyskiwania dochodu, w związku z tym uznano, ze wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie opłacić samodzielnie zawodowego pełnomocnika. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).