VII SAB/Wa 101/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w (...) postanawia: odrzucić skargę. W dniu 4 maja 2009 r. (data wpływu do Sądu) H. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w (...). Postanowieniem z dnia 19 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny Gliwicach przekazał sprawę, zgodnie z właściwością miejscową, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze H. H. podniósł, że "ZUS w (...) przewlekle, począwszy od 2007 r. prowadzi badania orzecznika ZUS oraz Komisji Lekarskich działających przy ZUS w (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Przedmiotem skargi do sądu jest przewlekłość postępowania orzeczniczego w sprawie ubezpieczonego o przyznanie mu prawa do dodatku pielęgnacyjnego, czyli postępowanie prowadzone przez lekarza orzecznika ZUS lub komisję lekarską ZUS. Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg na przewlekle prowadzenie badań przez lekarza orzecznika ZUS lub komisję lekarską ZUS, jak również skarg na bezczynność tych podmiotów, ponieważ nie są one organami administracji państwowej. Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).