VII SAB/Wa 101/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi F. B. kwotę 180,00 złotych (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług, tj. kwotę 41,40 złotych (słownie: czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) -łącznie kwotę 221,40 złotych (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę A. Z., dalej skarżący, na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Na wniosek skarżącego przyznane zostało postanowieniem z dnia 20 stycznia 2014 r. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej i ustanowienie adwokata. W dniu [...] lutego 2014 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej w W. informujące, iż do niniejszej sprawy dla skarżącego wyznaczony został pełnomocnik z urzędu - adwokat F. B. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia Sądu z dnia 5 listopada 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 31 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 5 listopada 2013 r. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 1513/14 Naczelny Sąd Administracyjny orzekając na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną wniesioną na postanowienie Sądu z dnia 5 listopada 2013 r. (pkt I) oraz oddalił wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego (pkt II). Pismem z dnia 7 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanej dalej rozporządzeniem. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 %, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia – 240 złotych. W myśl zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec faktu, że adwokat został pełnomocnikiem strony po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, a więc nie reprezentował strony w tym postępowaniu, a jedynie w postępowaniu kasacyjnym, to należne pełnomocnikowi wynagrodzenie wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, przyznano adwokatowi kwotę wskazaną w sentencji postanowienia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.