VII SAB/Wa 102/09
WyrokWSA w Warszawie2009-11-04
Skład orzekający: Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Mirosława Kowalska, Bogusław Cieśla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje w bezczynności, jeśli po uchyleniu jego decyzji przez sąd administracyjny, wydał decyzję uchylającą decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, a następnie zwrócił akta organowi I instancji?Ratio decidendi
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie pozostaje w bezczynności, jeśli po wyroku sądu administracyjnego uchylającym jego decyzję, wydał własną decyzję uchylającą decyzję organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania, a następnie podjął czynności materialno-techniczne, takie jak zwrot akt organowi I instancji i zwrot kosztów sądowych. Działania te świadczą o wykonaniu obowiązku i braku zwłoki w załatwieniu sprawy.Stan faktyczny
Skarżący F. B. złożył skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), zarzucając mu ponad pięcioletnią zwłokę w wydaniu decyzji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) z 2004 r., który uchylił wcześniejszą decyzję GINB. GINB w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że wydał decyzję uchylającą decyzję organu I instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania, a także zwrócił akta organowi wojewódzkiemu i koszty sądowe skarżącemu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na bezczynność.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi F. B. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę oddala
F. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w jakiej pozostaje po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2004 r. sygn. akt 7/IVSA 2051/03. Wyrokiem tym Sąd uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r., znak: [...], wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Skarżący wniósł o uwzględnienie jego skargi, poprzez zobowiązanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania i doręczenia mu decyzji na podstawie ww. wyroku Sądu. Podniósł, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dopuścił się nieuzasadnionej ponad pięcioletniej zwłoki w rozpatrzeniu sprawy i wydaniu ponownej decyzji. Wskazał, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2003 r., znak: [...], i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Stwierdził, że decyzja ta jest nieważna z mocy prawa, ponieważ Sąd uchylił tylko decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego,
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi na bezczynność jako bezzasadną. Wyjaśnił, że w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2004 r. sygn. akt 7/IVSA 2051/03, decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r., znak: [...], uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r., znak: [...], i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przy piśmie z dnia 23 czerwca 2005 r., znak: [...], zwrócił organowi wojewódzkiemu akta sprawy. Ponadto w dniu 30 marca 2005 r. przekazał F. B. kwotę 10 zł zasądzoną od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Rozpatrując skargę na bezczynność sąd kontroluje, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz, czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew zarzutowi skargi Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2004 r. sygn. akt 7/IVSA 2051/03 nie pozostaje w bezczynności. Z akt sprawy wynika, że w dniu 16 marca 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego otrzymał z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpis wyroku z dnia 22 listopada 2004 r. sygn. akt 7/IVSA 2051/03 wraz z klauzulą stwierdzającą jego prawomocność od dnia 11 lutego 2005 r. W załączeniu Sąd przekazał organowi akta administracyjne sprawy.
Uwzględniając ww. wyrok Sądu, w dniu [...] kwietnia 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję znak: [...], którą na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił decyzją organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Na tę okoliczność powołuje się w skardze sam skarżący, jak również Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę. Jak wynika z akt sprawy przy piśmie z dnia 23 czerwca 2005 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego akta sprawy. Ponadto w dniu 30 marca 2005 r. zwrócił skarżącemu 10 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zdaniem Sądu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wykonał wszystkie czynności zarówno materialno-prawne (wydał decyzję), jak również materialno-techniczne (przekazał akta administracyjne organowi I instancji, zwrócił koszty sądowe). Dodatkowo, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował skarżącego o swoich czynnościach, w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 8 stycznia 2009 r.
W świetle powyższych okoliczności skargę F. B. należało uznać za bezzasadną, ponieważ Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie pozostawał w bezczynności o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również swym działaniem nie naruszył art. 35 k.p.a.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło