VII SAB/Wa 102/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Starosty P. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu R. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) z tytułu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 19 maja 2011 r. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty P. w sprawie wstrzymania prac budowlanych dotyczących budynku mieszkalnego w ostrej granicy z nieruchomością skarżącego. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 czerwca 2011 r. wezwano skarżącego do nadesłania odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 9 lipca 2011 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł więc na dzień 18 lipca 2011 r. Przy piśmie z dnia 11 lipca 2011 r. skarżący nadesłał: wystąpienie do Starosty P. z dnia 28 maja 2011 r., wystąpienie do Starosty P. z dnia 1 czerwca 2011 r., żądanie z dnia 7 czerwca 2011 r. skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. oraz podanie z dnia 7 czerwca 2011 r. adresowane do Starosty P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Art. 37 § 1 k.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia w stosunku do starosty. W niniejszej sprawie przysługiwało skarżącemu wniesienie zażalenia na bezczynność Starosty P. do organu wyższego stopnia, tj. do Wojewody [...]. Z akt sprawy nie wynika, aby przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność Starosty P. skarżący złożył w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie do Wojewody [...]. Wśród dokumentów nadesłanych przez skarżącego przy piśmie z dnia 11 lipca 2011 r. brak jest ww. zażalenia. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.