VII SAB/Wa 106/15

Dnia 13 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie VII SAB/Wa 69/14 postanawia I. odrzucić skargę o wznowienia postępowania sądowego II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. R. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Prawomocnym wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 69/14 oddalił skargę T. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. W piśmie z dnia 27 lipca 2015 r. T. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie ww. postępowania sądowego w sprawie VII SAB/Wa 69/14. Uzasadniając podstawę skargi o wznowienie postępowania sądowego wskazał, że podczas rozprawy w dniu 17 grudnia 2014 r. organ wprowadził w błąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazując na inne szambo z tej samej posesji, jako rzekomo przedmiot postępowania, na który w rzeczywistości nie wskazywał skarżący. Jako okoliczność, która wskazuje na termin do wznowienia postępowania w sprawie skarżący wskazał, że jest to "decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2015 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzje organów obu instancji w przedmiocie nakazu rozbiórki". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale dotyczącym wznowienia postępowania - Dział VII ustawy - można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Znaczenie instytucji wznowienia postępowania sprowadza się do stworzenia możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej już prawomocnym orzeczeniem sądu, o ile zachodzą enumeratywnie wyliczone w ustawie przyczyny wznowienia postępowania. Warunkiem możliwości rozpatrywania skargi o wznowienie postępowania sądowego, co wyraźnie wynika z art. 280 § 1 p.p.s.a. jest wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych warunków powoduje, że rozpatrywanie skargi o wznowienie jest niemożliwe i skutkuje jej odrzuceniem. Badanie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania nie jest badaniem zasadności skargi, lecz jedynie badaniem warunków umożliwiających rozpatrywanie samej skargi. Oceny dokonuje się na podstawie twierdzeń zawartych w skardze. Na tym etapie sąd nie bada trafności powołanych podstaw wznowienia postępowania, a tylko fakt ich powołania. Stosownie do art. 277 ustawy skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Nawet gdyby uznać, że skargę wniesiono w terminie, zauważyć należy, że jako podstawę wznowienia skarżący wskazał, że wyrok z dnia 17 grudnia 2014 r. został wydany na podstawie nieprawdziwych informacji podanych Sądowi przez organ. Tym samym uznać należy, iż w skarżący wywodzi podstawę do wznowienia postępowania w sprawie VII SAB/Wa 69/14 z art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.) Natomiast w myśl art. 274 p.p.s.a z powodu przestępstwa, o którym ustawodawca stanowi w ww. przepisie, można żądać wznowienia postępowania sądowego jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Na potwierdzenie przestępstwa, o którym wywodzi się w skardze o wznowienie postępowania sądowego, skarżący nie wskazał na żaden prawomocny wyrok skazujący lub na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania karnego czy też postanowienie o umorzeniu postępowania karnego, których przepis art. 274 p.p.s.a. wymaga. Na uwagę zasługuje fakt, że skarżący otrzymał zawiadomienie o terminie rozprawy, która odbyła się w dniu 17 grudnia 2014 r. i na której Sąd ogłosił wyrok oraz podał ustne motywy rozstrzygnięcia. Skarżący nie stawił się na rozprawie. Skarżący nie złożył również wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku, aby móc poznać przesłanki, którymi Sąd kierował się przy oddaleniu skargi w sprawie VII SAB/Wa 69/14. Tym samym skarżący, jedynie z zasłyszanej opinii osoby postronnej, która po ogłoszeniu wyroku miała zrelacjonować skarżącemu przebieg rozprawy, wywnioskował w oparciu o jaki stan faktyczny Sąd wydał wyrok w sprawie, w której wznowienia skarżący się domaga. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż mimo, że skarżący w odpowiedzi na zarządzenie sądu, jakkolwiek formalnie powołał okoliczności mogące świadczyć o tym, iż mogłyby one stanowić ustawowe podstawy wznowienia postępowania sądowego (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), to jednak w rzeczywistości podstawa ta w świetle uzasadnienia skargi nie występuje. Biorąc pod uwagę powyższe, skoro skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia - podlega odrzuceniu na mocy art. 280 § 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., czyli jak w pkt II postanowienia.