VII SAB/Wa 1077/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] z siedzibą w W. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz E. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W piśmie z 25 lutego 2025 r. E. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] z siedzibą w W. W treści skargi skarżąca podała, że wnosi o "wszczęcie i przeprowadzenie postępowania. W załączeniu opis niezrealizowanych ustawowych zadań uczelni, których wykonanie powierzono Rektorowi [...] Uniwersytetu Humanistycznospołecznego w W". Zarządzeniem z dnia 30 maja 2025 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez sprecyzowanie skargi – w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez wskazanie konkretnego pisma i jego daty, w rozpoznaniu którego Rektor Uniwersytetu [...] w W. pozostaje bezczynny. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca w piśmie z 8 lipca 2025 r. wskazała, że skarga dotyczy "wykreśleń z listy studentów bez podstawy prawnej (siedem decyzji Rektora Uniwersytetu [...] skreśleń z listy studentów sic!): działań sprzecznych z prawem tj. niezrealizowania ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako pierwsze pismo skarżącej w postępowaniu sądowym musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 tej ustawy. Na podstawie wymienionego przepisu art. 57 § 1 pkt 1-3 powołanej ustawy, skarga powinna zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi i nie wskazała co konkretnie jest przedmiotem bezczynności. Z treści skargi i chaotycznych pism skarżącej wnoszonych w toku postępowania, jak również z analizy akt sprawy nie można wywieść o co konkretnie skarżącej chodzi. To powoduje, że Sąd nie może dokonać wstępnej oceny dopuszczalności wniesionej skargi i nie może ocenić, jakie pismo jest przedmiotem skargi na bezczynność. Wskazać należy, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy konkretnej formy działalności organu administracji publicznej, a nie całokształtu jego działalności. Zatem brak precyzyjnego wskazania przez skarżącą przedmiotu sprawy, uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Skarga nie może zarzucać ogólnego braku działania organu, ale odnosić się musi do konkretnych czynności w konkretnym postępowaniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.