VII SAB/Wa 108/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odmówić przyznania H. L. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 19 stycznia 2012 r. wpłynął do Sądu wniosek H. L. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, złożony na urzędowym formularzu PPF. Z treści wniosku wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostaje żona. Skarżący wskazał, że na opłaty za energię elektryczną, wodę, odbiór ścieków, wywóz nieczystości, telefon, ubezpieczenie, TV wydaje miesięcznie ok. 850 zł. Ponadto H. L. podniósł, iż na leczenie przeznaczają wraz z żoną ok. 700 zł miesięcznie, na bieżące remonty ok. 450 zł, na środki czystości – ok. 150 zł, na benzynę, dojazd do poradni, pomoc osób trzecich w dojeździe do poradni, pomoc przy większych porządkach i zakupach – ok. 450 zł miesięcznie, a na opał - ok. 5000 zł rocznie. Pismem z dnia 27 stycznia 2012 r. wezwano H. L. do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku m.in. poprzez nadesłanie kserokopii decyzji o waloryzacji emerytury skarżącego i jego żony, udokumentowanie stałych miesięcznych wydatków związanych z opłatami za media, które skarżący oszacował na kwotę 850 zł, wydatków na leki oszacowanych na kwotę 700 zł oraz wydatków na bieżące remonty, wezwano też do nadesłania wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy. W odpowiedzi na pismo z dnia 27 stycznia 2012 r. skarżący nadesłał m.in. kserokopie decyzji o waloryzacji emerytur, z których wynika, że H. L. otrzymuje emeryturę w wysokości 1858 zł, natomiast jego żona – 1287 zł miesięcznie. Z nadesłanych dokumentów wynika, że poniesiona przez skarżącego opłata za energię elektryczną za okres od 21.12.11 r. do 22.02.12 r. wyniosła 576 zł, natomiast za okres od 5.10.11 r. do 21.12.11 r. – 620 zł (co daje w przeliczeniu miesięcznym kwotę ok. 250-290 zł). Skarżący dostarczył też dowody uiszczenia opłat za wodę na kwoty od 41 zł do 61 zł miesięcznie, a także dowody uiszczenia opłat na rzecz PGKiM Sp. z o.o.: na kwotę 120,30 zł (obejmującą m.in. opłatę za wywóz śmieci za okres sierpień – wrzesień 2011 r.) oraz na kwotę 123,97 zł (obejmującą m.in. opłatę za wywóz śmieci za okres od października do grudnia 2011 r.). H. L. nadesłał ponadto dowody uiszczenia opłat na rzecz Cyfrowego Polsatu Sp. z o.o. na kwoty 37,90 zł miesięcznie, a także za usługi telekomunikacyjne: na rzecz TP S.A. na kwoty 32 – 35 zł miesięcznie, na rzecz Polkomtel S.A. na kwoty od 40 do 42 zł miesięcznie. Pomimo wezwania zawartego w piśmie z dnia 27 stycznia 2012 r., skarżący nie udokumentował wydatków na leki, które oszacował na kwotę 700 zł miesięcznie, a także wydatków na bieżące remonty oszacowanych na kwotę 450 zł miesięcznie. Ponadto, skarżący nie nadesłał wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 marca 2012 r. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis ww. postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 28 marca 2012 r. Pismem z dnia 4 kwietnia 2012 r. skarżący wniósł w ustawowym terminie sprzeciw od ww. postanowienia. Skarżący wyjaśnił, że nie zbagatelizował wezwania do nadesłania wyciągów z rachunków bankowych z powodu choroby jego żony oraz dlatego, że banki nie wysyłają wyciągów na adres domowy. Poinformował również, że nie przechowuje rachunków za zakupione leki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczania kosztów sądowych stanowi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o czym stanowi art. 245 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie zauważyć należy, iż na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do skorzystania z instytucji prawa pomocy. Wnosząc o przyznanie prawa pomocy strona musi więc uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem jej wniosku. W niniejszej sprawie skarżący nie udokumentował wydatków na leki, które oszacował na kwotę 700 zł miesięcznie, a także wydatków na bieżące remonty, oszacowanych na kwotę 450 zł miesięcznie. Ponadto, skarżący nie nadesłał wyciągów z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy. Tymczasem przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym jest uzależnione od wykazania przez nią, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący nie wykazał natomiast, iż w jego sytuacji zachodzi przesłanka określona w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zauważyć należy, że skarżący wraz żoną utrzymuje się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 3145 zł miesięcznie, przy czym nie mają oni innych osób na utrzymaniu. Wprawdzie w złożonym wniosku skarżący wskazał na wysokie wydatki, do których zaliczył m.in.: wydatki związane z opłatami za media i ubezpieczeniem - 850 zł, wydatki na leczenie – ok. 700 zł, na bieżące remonty – ok. 450 zł, na środki czystości – ok. 150 zł, na benzynę, pomoc osób trzecich w dojeździe do poradni itp. – ok. 450 zł, to jednak ich nie udokumentował. Udokumentowane przez skarżącego wydatki związane z opłatami za media wynoszą w przeliczeniu miesięcznym od ok. 450 zł do ok. 530 zł. Oceniając sytuację finansową skarżącego na podstawie złożonego wniosku i nadesłanych dodatkowych dokumentów, mając na uwadze wysokość należnego wpisu sądowego od skargi - tj. kwotę 100 zł - Sąd uznał, iż skarżący nie wykazał, że poniesienie przez niego kosztów postępowania w niniejszej sprawie spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym i uniemożliwiłoby zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 260 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.