VII SAB/Wa 110/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2009 r. sprawy ze skargi B. S.A. w przedmiocie bezczynności Prezydenta [...] I. zobowiązuje Prezydenta [...] do wydania decyzji administracyjnej w wyniku rozpoznania wniosku B. S.A. z dnia [...] sierpnia 2008 r. o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego nr 2 z garażem podziemnym i usługami w parterach przy ul. [...], na terenie działek oznaczonych w ewidencji gruntów nr [...] z obrębu [...] położonych w W. na terenie Dzielnicy [...] w terminie 30 dni od dnia doręczenia przez Sąd akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku, II. zasądza, od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej B. S.A. kwotę 100 (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skardze z dnia [...] sierpnia 2009 r. skierowanej do tutejszego Sądu – B. S.A. wniosła o zobowiązanie Prezydenta [...] do załatwienia sprawy w określonym terminie poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie wniosku z dnia [...] sierpnia 2008 r., o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego nr [...] z garażem podziemnym i usługami w parterach przy ul. [...] na terenie działek oznaczonych w ewidencji gruntów nr [...] z obrębu [...] położonych w W. na terenie Dzielnicy [...], oraz zasądzeni na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w/g norm przepisanych. Skarżąca Spółka wskazała, że w dniu [...] sierpnia 2008 r. złożyła wniosek o zatwierdzenie opisanego wyżej projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę. W dniu [...] września 2008 r. została wezwana do uzupełnienia braków wniosku. Jako podstawę prawną wezwania wskazano przepis art. 64 § 2 k.p.a. Następnie decyzją Nr [...] Prezydent [...] umorzył postępowanie w sprawie objętej przedmiotowym wnioskiem wobec nie uzupełnienia dokumentów. Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Wojewoda [...] uchylił w/w decyzję Prezydenta [...]. Pismem z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...] Urząd [...] poinformował Spółkę, że wniosek zostaje pozostawiony bez rozpoznania, bowiem nie zostały uzupełnione braki tego wniosku. Jako podstawę prawną wskazano przepis art. 64 § 2 k.p.a. Skarżąca Spółka podniosła, że powyższe załatwienie sprawy jej wniosku jest nieprawidłowe, bowiem nie można było zastosować przepisu art. 64 § 2 k.p.a. Ewentualne braki wniosku, stwierdzone w trakcie postępowania administracyjnego, usuwa się w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. W związku z zażaleniem skarżącej Spółki na bezczynność Prezydenta [...] na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. - Wojewoda [...], postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r., znak: [...] odmówił wyznaczenia Prezydentowi [...] terminu do załatwienia ww. sprawy stwierdzając, że zastosowanie przepisu art. 64 § 2 k.p.a. nie było błędne. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że w sprawie zachodziły przesłanki do zastosowania przepisu art. 64 ust. 2 k.p.a. Stwierdził także, że inwestor złożył kolejny tożsamy wniosek w przedmiocie pozwolenia na budowę i ten został rozpatrzony decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.) stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Zgodnie z przepisem art. 37 § 1 k.p.a. na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżąca Spółka powyższy wymóg wyczerpała. Wniosła do Wojewody [...] zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na bezczynność Prezydenta [...]. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. odmówił wyznaczenia organowi pierwszej instancji terminu na załatwienie niniejszej sprawy. Dodatkowo należy wskazać, że terminy do wniesienia skargi do Sądu, przewidziane w przepisie art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. Zdaniem Sądu bezsprzeczne jest, że Prezydent [...] nie miał podstaw do zastosowania w toku rozpoznania przedmiotowego wniosku inwestora z dnia [...] sierpnia 2008 r., przepisu art. 64 k.p.a., a tym samym w przypadku braku wykonania nałożonych obowiązków nie mógł zastosować sankcji w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. służy uzupełnieniu braków formalnych podania takich jak niewskazanie adresu wnoszącego podanie oraz niespełnienie innych wymagań co do treści pisma, przez które należy rozumieć braki podania wskazane w art. 63 § 2 i 3 k.p.a. W przypadku, gdy wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę jest niekompletny, to w zależności od charakteru braków organ administracji architektoniczno-budowlanej stosuje art. 64 § 2 k.p.a. lub art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Jeżeli wniosek jest niekompletny pod względem formalno-prawnym, organ powinien wezwać do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 k.p.a., natomiast w sytuacji materialno-prawnych braków wniosku powinien być zastosowany art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, przewidujący nałożenie postanowieniem obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości w określonym terminie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 616/06,publ. LEX nr 258274). W okolicznościach niniejszej sprawy organ mógł wezwać inwestora do uzupełnienia braków w trybie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane i w przypadku braku wykonania wezwania orzec merytorycznie w sprawie, a nie pozostawiać wniosku bez rozpoznania. Sąd orzekł jak w sentencji zgodnie z przepisem art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Sąd stwierdza, że uszło jego uwadze to, że decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. (nie wnikając w jej merytoryczną ocenę) odnosi się do przedmiotowego wniosku, jako jednego z kilku wniesionych w dniu [...] sierpnia 2009 r. Nakazowi objętemu sentencją niniejszego wyroku, odpowiada zatem decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], która załatwia sprawę wniosku z dnia [...] sierpnia 2009 r. w stosunku do budynku nr [...] w szczegółowo opisanej inwestycji.