VII SAB/Wa 111/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Bezczynność organu powstaje po upływie terminu wydania decyzji lub czynności, a istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3. W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W.decyzją z dnia [...]grudnia 2005r. po rozpatrzeniu wniosków A. T. P. umorzył postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe wobec stwierdzenia, że budynek przy ulicy [...] został wybudowany zgodnie z przepisami. W świetle uzasadnienia tej decyzji bezzasadne jest twierdzenie skarżącego, iż organ nie rozpatrzył wniosku z dnia [...].02.2005r. zawierającego żądanie nakazu rozbiórki w/w budynku. W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia