VII SAB/Wa 114/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. i T. O. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie w rozpoznaniu podania z dnia [...] czerwca 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] postanawia: umorzyć postępowanie sądowe K. O. i T. O. wnieśli za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie w rozpoznaniu ich podania z dnia 17 czerwca 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...]. Pismem z dnia 10 sierpnia 2009 r. skierowanym do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie cofnęli skargę i stwierdzili, że "W dniu 10 sierpnia 2009 r. byłam na spotkaniu w Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego z prowadzącym wyżej wymienione sprawy (sygnatura akt) p. Ł. K.. Otrzymałam informacje, że sprawa będzie rozpoznana w możliwie szybkim terminie zgodnie z procedurami. W związku z powyższym wycofujemy skargę na bezczynność organu, którą złożyliśmy do Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu w dniu 28 lipca 2009 r." Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); zwanej dalej p.p.s.a. przekazał skargę sądowi wraz z odpowiedzią na skargę oraz z pismem skarżących z dnia 10 sierpnia 2009 r.. W piśmie z dnia 9 września 2009 r., skierowanym do Sądu, skarżący K. O. i T. O. oświadczyli, że podtrzymują swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 10 sierpnia 2009 r. w którym cofają skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże – co do zasady - sąd. Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego, bowiem zgodnie z powołanym przepisem, sąd musi uznać tę czynność za niedopuszczalną, jeżeli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie wymienione okoliczności nie zachodzą. W związku z tym wobec skutecznego cofnięcia skargi przez skarżących dalsze prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego jest zbędne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega ono umorzeniu. Podkreślić należy, że Sąd po przedstawieniu przez organ skargi wobec jednoznacznego stanowiska skarżących o jej cofnięciu nie wzywał ich do uiszczenia wpisu od skargi, bowiem i tak na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. wpis podlegałby z urzędu zwrotowi. Mając powyższe na względzie, w oparciu o wyżej powołane przepisy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.