VII SAB/Wa 114/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.R. na Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie : bezczynności organu postanawia : odrzucić skargę. W dniu 9 lipca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z.R. na Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie bezczynności organu. W skardze skarżący wskazał, że wnosi o bezzwłoczne rozpoznanie jego skargi z dnia 22 marca 2010 r., którą przekazał listem poleconym nadanym w dniu 25 marca 2010 r. Ministrowi Infrastruktury, a dotyczącej wydania dowodu z placu manewrowego z dnia [...] w postaci dysku DVD z zarejestrowanym obrazem i dźwiękiem. Skarżący wyjaśnił, że w dniu [...] zdał egzamin teoretyczny na prawo jazdy kat. [...], a w dniu [...] został wyznaczony termin egzaminu praktycznego na placu manewrowym. Zdaniem skarżącego, "...egzaminator bezprawnie przerwał egzamin wręczając mu arkusz z fałszywą oceną". W jego ocenie egzamin powinien zostać zaliczony, gdyż zatrzymał pojazd prawidłowo w wyznaczonym polu i płynnie jechał pasem ruchu nie dotykając żadnych linii. Z tego względu domaga się o przesłanie dowodu z dysku DVD z zarejestrowanym obrazem i dźwiękiem z egzaminu praktycznego z dnia [...], którego do tej pory nie otrzymał. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że treść skargi wskazuje, że ma ona charakter skargi z art. 227 kpa. – jej przedmiotem jest zaniedbanie i przewlekłe załatwianie sprawy przez organ administracji – i jako taka nie podlega ona właściwości sądów administracyjnych wyczerpująco określonej w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Organ dodał, że stanowisko takie znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w świetle którego czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do skarg i wniosków (dział VIII kpa.) nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Przedmiotem skargi wniesionej przez Z.R. jest bezczynność Prezesa Rady Ministrów w sprawie dotyczącej rozpoznania jego skargi z dnia 22 marca 2010 r. skierowanej do Ministra Infrastruktury, a dotyczącej żądania dowodu z placu manewrowego z dnia [...] w postaci dysku DVD z zarejestrowanym obrazem i dźwiękiem. Przystępując do rozpoznania sprawy sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie akty i czynności administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art. 3 § 2 p.p.s.a. wskazano katalog spraw w jakich sądy administracyjne orzekają, sprawując kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Zgodnie z tym katalogiem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jak wynika z powyższego, zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlegają sprawy załatwiane przez organy administracyjne w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego - skarg i wniosków. Skoro tego typu sprawy nie mieszczą się w zakresie o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., to zaskarżona bezczynność nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Tylko w przedmiocie aktów administracyjnych wskazanych w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. dopuszczalne jest wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie, art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.