VII SAB/Wa 118/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. sprawy skargi L. R. na bezczynność Wojewody [...] I. zobowiązuje Wojewodę [...] do wydania aktu administracyjnego w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad od decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] września 2006 r., w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz L. R. kwotę 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 21 lipca 2009r. L. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody [...] polegającą na nierozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad od decyzji przez Prezydenta m. [...] nr [...] z dnia [...] września 2006 r. i wniósł o: nakazanie organowi rozpatrzenia odwołania wydania w terminie siedmiodniowym decyzji administracyjnej; ukaranie grzywną organu i urzędnika odpowiedzialnego za bezczynność R.M. - Dyrektora Wydziału Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego, bądź nakazanie organowi wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko urzędnikowi; zasądzenie od organu na rzecz wnioskodawcy kosztów skargi oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także, o ile Sąd uzna to za celowe - przeprowadzenie dowodu z akt postępowania administracyjnego [...], prowadzonego przez Wojewodę [...]. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu [...] września 2006 r. Prezydent m.] [...] wydał decyzję nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą L. R. pozwolenia na budowę budynku magazynowo-biurowego oraz szamba szczelnego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w [...]. Od powyższej decyzji Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł odwołanie, które do dnia dzisiejszego nie zostało rozpoznane. W dniu 1 września 2008 r. L. R. złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przepisu art. 37 §1 k.p.a. Zażalenie zostało uwzględnione przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. nakazał organowi załatwienie sprawy w terminie 30 dni. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009r., Nr [...] Wojewoda [...] zawiesił postępowanie w sprawie. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone, a następnie uchylone postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. Skarżący podał, że mimo uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania, organ nie rozpoznał sprawy, a zatem naruszył, wyznaczony przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, termin na jej załatwienie. W ocenie skarżącego działania organu mają charakter rażąco bezprawny, bowiem organ chroni interesy Skarbu Państwa kosztem interesów obywatela. Zdaniem skarżącego organ stara się powstrzymać go od wybudowania nieruchomości związanej z jego działalnością gospodarczą, bowiem działka ta w przyszłości być może podlegać będzie wywłaszczeniu pod planowaną trasę południowej obwodnicy [...]. Ponadto skarżący wskazał, że odwołanie, które wniósł Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest niedopuszczalne, gdyż podmiot ten nie może być stroną w sytuacji, gdy inwestycja w postaci południowej obwodnicy [...] jest jedynie na etapie planowania. Zdaniem skarżącego Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad nie posiada żadnego interesu prawnego w rozstrzygnięciu sprawy, może mieć jedynie faktyczny interes, który nie czyni go stroną postępowania. Skarżący podał, że organ bezprawnie naraził go na znaczne straty spowodowane niemożnością realizacji inwestycji związanej z jego działalnością gospodarczą, wykonaniem pełnej dokumentacji projektowej i koniecznością wynajmowania obiektów zastępczych do prowadzenia działalności gospodarczej. Do dnia rozpoznania sprawy Sąd nie został poinformowany o żadnych dalszych czynnościach bądź aktach Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) stanowi, że kontrola sądowa działalności administracji publicznej, obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Wskazać należy, że zgodnie za art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl przepisu art. 37 § 1 k.p.a na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Sąd przyjął, że skarżący powyższy wymóg wyczerpał zwracając się wielokrotnie – w tym 1 września 2008r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na bezczynność organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2009r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył Wojewodzie [...] 30 dniowy termin do załatwienia w/w odwołania. Wskazać, że terminy do wniesienia skargi do Sądu przewidziane w przepisie art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze, zm.) nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można, zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania np. decyzji lub innego aktu administracyjnego, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Strona wnosząca do organu administracji publicznej żądanie określonej treści ma prawo domagać się rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa, w tym regułami proceduralnymi oraz normami kompetencyjnymi wyznaczającymi zakres właściwości tego organu. To rozstrzygnięcie natomiast powinno nastąpić niezwłocznie. W szczególności niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 1 k.p.a.). Niezależnie od powyższego sprawa administracyjna powinna być załatwiona najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 k.p.a. (o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej np. w przypadku informacji publicznej), zgodnie, z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ustawodawca przewidział jednocześnie, iż do terminów określonych w powołanych wyżej przepisach nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W związku z powyższym o bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić, gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wojewoda [...] pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania odwołania wniesionego przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad od decyzji przez Prezydenta m. [...] nr [...] z dnia [...] września 2006 r. Wojewoda [...] z naruszeniem prawa nie orzekł aktem administracyjnym, po tym jak postanowieniem z dnia [...] lutego 2009r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył mu 30 dniowy termin do załatwienia w/w odwołania. Sąd, stwierdzając bezczynność organu, zatem uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, orzekł zgodnie z przepisem art. 149, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.).