VII SAB/Wa 119/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.C. na [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie : bezczynności organu postanawia : odrzucić skargę. W dniu 19 kwietnia 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. C. z dnia [...] doprecyzowana pismami z dnia 9 marca 2012 r. oraz z dnia 26 marca 2012 r., na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż w postępowaniu skargowym skarżący nie wyczerpał wszystkich środków administracyjnych, tj. nie złożył zażalenia na bezczynność organu do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu organ przedstawił przebieg dotychczasowych działań podejmowanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. w związku ze skargą wniesioną przez W.C. na działanie organu powiatowego w sprawie dotyczącej rozbudowy budynku mieszkalnego na działce oznaczonej nr ewid. [...] położonej przy ul. [...] w M. Wskazał, iż pismem z dnia 7 lutego 2012 r. stwierdził bezzasadność skargi W.C. na działanie organu powiatowego. Dodał, iż postanowieniem z dnia [...] nr [...] oraz z dnia [...] nr [...] zlecił organowi I instancji przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w przedmiotowej sprawie w zakresie ustalenia kręgu podmiotów legitymujących się przymiotem strony w postępowaniu administracyjnym w terminie 14 dni, od dnia doręczenia postanowienia. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze organ stwierdził, że są one bezprzedmiotowe. Pismem z dnia 26 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego o nadesłanie odpisu zażalenia złożonego do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 kpa. w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 7 maja 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła odpowiedź skarżącego, na ww. wezwanie. Skarżący oświadczył, że "skarga na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie była składana do organu wyższego szczebla i na podstawie powyższego prawa nie musiała być złożona, aby można było skierować sprawę do kontroli sądowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na nie załatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z nadesłanej przez skarżącego odpowiedzi na wezwanie do nadesłania odpisu zażalenia złożonego do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 kpa. oraz odpowiedzi na skargę nadesłanej przez organ, przed wniesieniem skargi do Sądu W.C. nie zaskarżył zarzucanej [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego bezczynności, zażaleniem do organu II instancji, którym w niniejszej sprawie jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, a zatem wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został spełniony, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.