VII SAB/Wa 119/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. W., M. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2016 r. w ten sposób, że w czwartym wersie od dołu strony skreślić "decyzji" i w to miejsce wpisać "postanowienia". 2. sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2016 r. w ten sposób, że w siódmym wersie od dołu strony skreślić "decyzji" i w to miejsce wpisać "postanowienia". 3. sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2016 r. w ten sposób, że w piątym wersie od dołu strony skreślić "decyzji" i w to miejsce wpisać "postanowienia". W dniu 12 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok w sprawie ze skargi D. W., M. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], a następnie w dniu 7 kwietnia 2016 r. postanowienie w niniejszej sprawie w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy oraz a dniu 18 maja 2016 postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W ww. wyroku i postanowieniach błędnie określono opisując przedmiot sprawy, że skarżący złożyli skargę na bezczynność w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Tymczasem skarga na bezczynność została złożona w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Tym samym sprostowanie w tym zakresie zarówno wyroku jak i postanowień stało się konieczne. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd sprostował oczywiste omyłki pisarskie.