VII SAB/Wa 12/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. postanawia: 1. odrzucić skargę Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w W. 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. [...] w W. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 21 grudnia 2005 r. Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w W. złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. w sprawie nie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2005r. w sprawie robót budowlanych wykonanych w budynku przy ul. [...] w W. Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2006r. strona skarżąca została zobowiązana do nadesłania odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 Kpa do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu tj. w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym zgodnie z art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero w przypadku dalszej zwłoki w załatwieniu sprawy stronie służy skarga do sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność organu administracji, bez wcześniejszego środka w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie skarżący nie dopełnili powyższego wymogu, z tego też względu orzeczono jak w sentencji postanowienia.