VII SAB/Wa 121/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Związku Zawodowego (...)z siedzibą w K. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: odrzucić skargę. W swojej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ogólnopolski Związek Zawodowy (...) z siedzibą w K. zarzuca Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych bezczynność polegającą na nierozpoznaniu wniosku strony skarżącej z dnia (...) listopada 2010 r. o dopuszczenie do udziału we wszystkich postępowaniach administracyjnych dotyczących przedsiębiorców, którzy w latach 2005-2009 wybrali jako tytuł podlegania ubezpieczeniom społecznym wykonywanie pracy nakładczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 1) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 2) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 3) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 5) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 6) 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu czy dokonania czynności. Jednak skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego, wobec czego nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Z powołanego wyżej przepisów wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej, natomiast skarga Ogólnopolskiego Związku Zawodowego (...) z siedzibą w K. dotyczy nierozpoznaniu wniosku strony skarżącej z dnia (...) listopada 2010 r. W związku z powyższym sprawy, których dotyczy skarga na bezczynność należą do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, więc zarówno rozstrzygnięcia administracyjne wydawane w tych sprawach, jak i skargi na bezczynność organów w tym zakresie podlegają kontroli sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. Na marginesie należy zaznaczyć, że powyższy wniosek strony skarżącej został rozpoznany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. decyzją z dnia (...) stycznia 2011 r., znak (...) umarzającą postępowanie w sprawie, która była dwukrotnie wysyłana do strony skarżącej i pomimo dwukrotnego awizowania nie została odebrana. Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.