VII SAB/Wa 121/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. T. na bezczynność M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie samowolnie pobudowanego budynku mieszkalnego na działce nr [...] w obrębie [...], gmina [...] postanawia: odrzucić skargę. C. T. (dalej zwana skarżącą) w dniu 18.10.2013 r. wniosła do Sądu skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie samowolnie pobudowanego budynku mieszkalnego na działce nr [...] w obrębie [...], gmina [...]. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29.10.2013 r. wezwano skarżącą do wykazania czy przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność [...] złożyła zgodnie z art. 37 k.p.a. zażalenie do Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 08.11.2013 r. W wykonaniu przedmiotowego zarządzenia skarżąca w dniu 14.11.2013 r. przysłała do Sądu pismo, w którym poinformowała, że zażalenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nadała na poczcie w dniu 05.11.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia uregulowane w art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Aby można było uznać, że skarżąca wyczerpała tryb przewidziany przed wniesieniem skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powinna wykazać, że zażalenie na bezczynność organu zostało złożone przed wniesieniem skargi. Strona powinna dołączyć zarówno dowód doręczenia zażalenia do organu oraz samo zażalenie. Wobec powyższego Sąd uznał, że wniesienie skargi przez skarżącą na bezczynność [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zostało poprzedzone wyczerpaniem przez nią przysługującego jej w tym przypadku środka zaskarżenia. Zażalenie złożone zostało do organu już po wniesieniu skargi do Sądu. Jednocześnie wskazać należy, że odrzucenie przedmiotowej skargi nie pozbawia skarżącej prawa do ponownego wniesienia skargi już po wyczerpaniu przewidzianych w ustawie środków zaskarżenia. Z powyższych względów Sąd uznał, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.