VII SAB/Wa 121/14

Dnia 25 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.W. i M.W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak, Bogusława Cieśli i Haliny Emilii Święcickiej w sprawie ze skargi D.W. i M.W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] postanawia oddalić wniosek D.W. i M.W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak, Bogusława Cieśli i Haliny Emilii Święcickiej W dniu 3 grudnia 2015 r., za pośrednictwem fax’u wpłynął do Sądu wniosek D.W. i M.W. o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Elżbiety Zielińskiej-Śpiewak, Bogusława Cieśli i Haliny Emilii Święcickiej. Wniosek uzupełnili pismami z 6 stycznia 2016 r. i 9 stycznia 2016 r. Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazali, że: "nie mają zaufania do składu orzekającego. Od 10 lat są poniżani i dyskryminowani w WSA w Warszawie i sędziów WSA, którzy uporczywie chronią bezprawie GINB. Nie otrzymali w organie i Sądzie żadnej pomocy. Są to sędziowie niesprawiedliwi. Pozbawiają nas prawa pomocy. Odrzucają skargi w bardzo wielu sprawach już w chwili ich wpływu do Sądu." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy bądź też na wniosek strony. Stosownie do art. 19 ustawy sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przesłanką wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. (czyli jak w niniejszej sprawie) jest zatem istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony zostały przez ustawodawcę jedynie ogólnie określone. W konsekwencji zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Zaznaczyć przy tym należy, iż zgodnie z art. 20 p.p.s.a., strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, nie dającym pewności co do określonych faktów, a stanowiącym jedynie wiarygodność twierdzenia o nich. Ponieważ instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję konstytucyjnego prawa do bezstronnego sądu, rozpatrując wniosek sąd obowiązany jest nie tylko zbadać, czy ów szczególny stosunek osobisty rzeczywiście istnieje i czy występują podstawy wyłączenia, ale także, czy przytoczone okoliczności mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego i uzasadniać jego wyłączenie. Istotnym jest, że nie wszystkie stosunki osobiste ze stroną mogą uzasadniać wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy, lecz tylko takie, które na podstawie obiektywnych okoliczności mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Zgodnie ze stanowiskiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w przypadku gdy w danej sprawie zachodzi uzasadnione przypuszczenie braku bezstronności sędziego, stanowisko strony w tej kwestii jest ważne, ale nie decydujące. Istotne w tej mierze jest natomiast to, czy przypuszczenie jest obiektywnie zasadne (por. decyzja ETPC z dnia 11 maja 1999 r., sygn. 33642/96, System Informacji Prawnej LEX, nr 41089). Zaznaczyć również należy, iż w celu wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 ustawy ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. Z treści oświadczeń złożonych przez sędziów Elżbietę Zielińską-Śpiewak, Bogusława Cieślę i Halinę Emilię Święcicką wynika, że w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 121/14 nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w tej sprawie, nie zachodzą również ustawowe przesłanki wynikające z art. 18 p.p.s.a., wyłączające je od rozpoznania niniejszej sprawy. Zdaniem Sądu, podnoszone przez stronę skarżącą zarzuty nie wywołują uzasadnionych wątpliwości, co do bezstronności sędziów i w konsekwencji nie uzasadniają ich wyłączenia. Samo przeświadczenie strony o niesprawiedliwości sędziów nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej ich wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a. Nie oznacza bowiem, że będą oni nieobiektywni lub stronniczy. Podkreślić także należy, że skarżący mogą zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez Sąd za pomocą środków odwoławczych. W ocenie Sądu, skoro strona skarżąca nie wskazała przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych, wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.