VII SAB/Wa 122/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. K. na postanowienie z dnia 3 marca 2016 r. w sprawie ze skargi S. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. postanawia: 1. odrzucić zażalenie; 2. zwrócić skarżącemu S. K. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia. Postanowieniem z 3 marca 2016 r. Sąd odrzucił skargę S. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., błędnie pouczając stronę skarżącą o możliwości wniesienia zażalenia (k. 50) zamiast skargi kasacyjnej. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 marca 2016 r. (k. 55). W dniu 31 marca 2016 r. skarżący osobiście wniósł zażalenie (k. 57) na powyższe postanowienie i uiścił wpis od zażalenia w wysokości 100 zł (k. 67). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowiącym, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Od postanowienia takiego przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie (art. 173 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący, błędnie pouczony, wniósł osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, czyli z uchybieniem powołanego wyżej przepisu. Skutkuje to odrzuceniem zażalenia, gdyż uniemożliwiało ewentualne potraktowanie go jako skargi kasacyjnej, pomimo błędnego oznaczenia pisma procesowego. Wyjaśnić należy, że Sąd, doręczając zaskarżone postanowienie, błędnie pouczył o przysługującym prawie wniesienia zażalenia, zamiast skargi kasacyjnej. Wprawdzie nie może to powodować, że skarżącemu przysługuje inny środek odwoławczy niż wynika to z przepisów p.p.s.a., niemniej jednak, gdy na skutek błędnych działań sądu strona uchybi wymaganiom formalnym przewidzianym dla danego środka odwoławczego i zostanie on odrzucony, jest uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania stosownej czynności procesowej (tu: wniesienia skargi kasacyjnej), co pozwoli na uniknięcie negatywnych konsekwencji uchybień powstałych bez winy strony skarżącej. Skoro zatem od postanowienia o odrzuceniu skargi wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. przysługiwała skarga kasacyjna, a skarżący wniósł zażalenie, które nie było sporządzone przez pełnomocnika profesjonalnego, to zażalenie to jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 175 § 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od zażalenia w pkt 2 sentencji postanowienia orzeczono na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.