VII SAB/Wa 123/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. w przedmiocie bezczynności Głównego Inspektor Nadzoru Budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W niniejszej sprawie S. P. złożył skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nierozpoznaniu odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) października 2010 r., znak (...) stwierdzającej nieważności decyzji Starosty W. z dnia (...) marca 2005 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej S. S. pozwolenia na budowę punktu skupu i sprzedaży złomu stalowego w ilości 9 ton / dobę oraz metali kolorowych w ilości 50 kg / dobę bez możliwości składowania odpadów niebezpiecznych na działce nr (...) oraz przyłączy: energetycznego, kanalizacyjnego, wodociągowego oraz urządzeń służących do odprowadzania wód opadowych na działkach nr (...) położonych w miejscowości T. Organ w odpowiedzi na złożoną skargę poinformował, że w dniu (...) lipca 2011 r. wydał decyzję znak (...) uchylającą zaskarżoną decyzję Wojewody (...) z dnia (...) października 2010 r., znak (...) i umarzającą postępowanie organu I instancji. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Skoro zatem w dniu (...) lipca 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) rozpatrującą odwołanie od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) października 2010 r., to skarga na bezczynność polegającą na nie rozpoznaniu ww. odwołania stała się bezprzedmiotowa. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.