VII SAB/Wa 124/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 124/10 ze skargi Z. R. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga, podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z. R. pismem z dnia 15 kwietnia 2010 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność wskazując, że Komenda Powiatowa Policji w N. zaniedbuje i nienależycie wykonuje swoje zadania. Przy piśmie z dnia 10 czerwca 2010 r. skarżący sprecyzował skargę wskazując jako organ którego bezczynność skarży Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W ocenie skarżącego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji lekceważy swoje obowiązki, ponieważ nie przeprowadza nadzoru nad podległymi jednostkami Policji. Zostaje naruszona w ten sposób zasada zaufania obywateli do organów państwa oraz przepisy Konstytucji RP dot. praw człowieka i obywatela. Ze skargi Z. R. wynika, że złożył on wniosek z dnia 28 marca 2008 r. do Komendy Powiatowej w N. o ściganie J. T. z powodu zablokowania wejścia do nieruchomości przy ul. [...] w N.. W wyniku tego zawiadomienia do chwili obecnej Policja nie udostępniła mu wejścia do ww. nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Z treści skargi wynika, iż jej przedmiotem jest nie podjęcie przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji czynności nadzorczych nad działalnością Komendy Powiatowej w N. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art. 3 § 2 p.p.s.a. wskazano katalog spraw, w jakich sądy administracyjne orzekają, sprawując kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Zgodnie z tym katalogiem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie Z. R. domaga się od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji podjęcia czynności nadzorczych wobec organów Policji, które nie podjęły działań w związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o ściganie. Należy wskazać, że w przypadku złożenia wniosku o ściganie postępowanie regulują przepisy Kodeksu postępowania karnego. Zgodnie z art. 306 § 3 k.p.k. jeżeli osoba lub instytucja, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie, nie zostanie w ciągu 6 tygodni powiadomiona o wszczęciu albo odmowie wszczęcia śledztwa, może wnieść zażalenie do prokuratora nadrzędnego albo powołanego do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie. A zatem zainicjowane wnioskiem o ściganie postępowanie nie jest postępowaniem administracyjnym do którego mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W postępowaniu tym nie zapadają żadne z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. akty administracyjne. Sąd administracyjny nie jest powołany do kontrolowania działań (bezczynności) organów państwa, które podejmowane są w ramach prowadzonego przez nie postępowania karnego. Ponadto wyjaśnienia wymaga, że Minister Spraw Wewnętrzny i Administracyjny nie jest powołany do sprawowania czynności nadzorczych w ramach prowadzonego postępowania karnego przez organy ścigania. Tylko w przedmiocie aktów administracyjnych wskazanych w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd administracyjny właściwy jest do rozpoznania skargi na bezczynność. W związku z powyższym, zaskarżona bezczynność jako nieobjęta zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez Sąd, a to oznacza, że skargę której jest przedmiotem należało odrzucić. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.