VII SAB/Wa 124/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-03-11

Skład orzekający: Małgorzata Miron

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wezwała wcześniej organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. lub art. 52 § 3 p.p.s.a.?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłość postępowania administracyjnego jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co w przypadku braku organu wyższego stopnia oznacza konieczność wcześniejszego wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Niewykonanie tego obowiązku skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
J. P. wniósł skargę na przewlekłość postępowania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego do Ministra, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na przewlekłość postępowania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 26 września 2013 r. J. P. wniósł skargę na przewlekłość postępowania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 listopada 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a., skierowanego do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na przewlekłe prowadzenie postępowania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 15 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (§ 4). Wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania będzie dopuszczalne po złożeniu zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej: k.p.a., a w wypadku braku organu wyższego stopnia – po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie należało uznać, że skarżący nie wykorzystał środka prawnego z art. 37 § 1 k.p.a., warunkującego dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania. Jak wynika z akt sprawy skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a., co potwierdził również organ w odpowiedzi na skargę. W wyznaczonym terminie skarżący nie nadesłał także odpisu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W świetle powyższego należy uznać, iż skarga J. P. na przewlekłość postępowania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze podniesione powyżej argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło