VII SAB/Wa 124/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na przewlekłość postępowania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. M. ustanowionego w ramach prawa pomocy dla J. P. kwotę 120,00 zł oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu J. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adwokata K. M. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] lok. [...] w Warszawie. Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. W dniu 15 kwietnia 2014 r. (data stempla biura podawczego) pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokata oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 461). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji–75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. Stawka minimalna w tego typu sprawach zgodnie z pkt 1lit. c wynosi 240,00 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach (23 %). Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik poinformował, że sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 11 marca 2014 r. należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych – łącznie kwotę 147,60 złotych. O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. Rozporządzenia.