VII SAB/Wa 124/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Mirosław Montowski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2019 r. sprawy ze skargi C. S. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wszczęcia z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] oddala skargę Podaniem z 24 kwietnia 2018 r., (data wpływu do GUNB: 6 czerwca 2018 r.) Pani C. S. wystąpiła o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z [...] kwietnia 2014 r., Nr [...], znak: [...] (zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Pani I. B. i Panu T. B. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami na działkach nr ewid. [...], [...], [...], położonych w miejscowości W.) utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r., znak: [...] oraz o wstrzymanie z urzędu wykonania ww. decyzji Starosty Powiatu [...] z [...] kwietnia 2014 r., Nr [...], znak: [...]. Główny Urząd Nadzoru Budowlanego pismem z [...] lipca 2018 r., znak: [...] (doręczonym Pani C. S. w dniu 26 lipca 2018 r.) poinformował Panią C.S., że brak jest podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z [...] kwietnia 2014 r., Nr [...], znak: [...]. W piśmie wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 28 lipca 2016 r., sygn. akt VII SA/W a 2107/15, oddalił skargę między innymi Pani C. Sł. na decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r. Nr [...], znak: [...], utrzymującą w mocy ww. decyzję Starosty Powiatu [...] z [...] kwietnia 2014 r., Nr [...], znak [...]. Następnie, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 11 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2881/16, oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie. Mając na względzie powyższe Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy, brak jest podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r., znak: [...]. Pismem z dnia 28 listopada 2018 r. złożyła skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na braku rozpatrzenia do chwili obecnej wniesionego przez skarżącą w dniu 26.04.2018 r. wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...].04.2014 r. Wskazując na powyższe, wnosiła o: 1) zobowiązanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania decyzji stosownie do art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego 2) orzeczenie o zwrocie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 26.04.2018 r. został wniesiony przez skarżącą wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...].04.2014 r. Pismem z dnia 6 lipca 2018 r. GUNB poinformował Skarżąca, iż pozostawia podanie bez rozpoznania. Skarżąca pismem z dnia 10.08.2018 r. wniosła ponaglenie w ww. sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Z przepisu art. 35 § 1 i 3 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie wydał decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13, dostępny na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem celem jej jest zmobilizowanie organu do wydania orzeczenia merytorycznie kończącego wszczęte postępowanie administracyjne. Jak wynika z akt sprawy wniosek o podaniem z 24 kwietnia 2018 r., które wpłynęło do organu w dniu 6 czerwca 2018 r. Pani C. S. wystąpiła o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z [...] kwietnia 2014 r. Główny Urząd Nadzoru Budowlanego pismem z [...] lipca 2018 r., znak: [...] (doręczonym Pani C. S. w dniu 26 lipca 2018 r.) poinformował Panią C. S., że brak jest podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Zgodnie z art. 157 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności może zostać wszczęte z urzędu lub na żądanie strony. W swoim piśmie strona żądała wszczęcia postępowania z urzędu przez organ w sprawie nieważności powyższej decyzji. "Kodeks nie przewiduje formy postanowienia dla informacji, że nie będzie wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Brak jest również środków procesowych pozwalających na zmuszenie organu administracji do podjęcia takich działań, por. R. Kędziora, Komentarz, 2014, IV, s. 1085 czy wyrok NSA z 3 kwietnia 1998 r., III SA/408/97, Mon. Pod. 1999, nr 4, s. 43, Lex nr 35555: "Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje formy postanowienia dla informacji, iż nie będzie wszczęte z urzędu postępowanie w trybie tzw. nadzoru. Brak jest również środków procesowych pozwalających stronie na zmuszenie organu administracji do podjęcia takich działań" (M. Jaśkowska "Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego" LEX/el 2015). Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że organ nie pozostawał w bezczynności bowiem pismem z dnia 6 lipca 2018 r. poinformował skarżącą o braku podstaw do wszczynania postępowania z urzędu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Uczynił to we właściwej formie, bowiem dla tego rodzaju czynności nie przewidują przepisy możliwości wydawania postanowienia lub decyzji. Podkreślić przy tym należy, że organ nie pozostawił pisma bez rozpoznania, jak wskazuje w skardze C. S. ale w odpowiedzi na wniosek udzielił skarżącej odpowiedzi. Pozostawienie pisma bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. rzeczywiście mogło by być zaskarżone skargą na bezczynność. Niemniej taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zachodziła. Wskazać również należy, że decyzja Starosty Powiatu [...] z [...] kwietnia 2014 r., Nr [...], (zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Pani I. B. i P. T. B. pozwolenia na budowę) na skutek wniesionego odwołania została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r. Z tego powodu ewentualne postępowanie nieważnościowe mogło toczyć się wyłącznie wobec decyzji drugoinstancyjnej czyli decyzji Wojewody [...]. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.