VII SAB/Wa 124/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 21 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M C na bezczynność Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego postanawia: odrzucić skargę. M C (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Zarządzeniem z 26 września 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz nadesłanie ponaglenia złożonego do organu w trybie art. 37 k.p.a. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej 4 października 2019 r. W terminie do uzupełnienia braków formalnych skarżąca nadesłała swój numer PESEL. W pozostałym zakresie zarządzenie z 26 września 2019 r. nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Brak wykazania, że złożenie skargi zostało poprzedzone wniesieniem ponaglenia do właściwego organu, oznacza więc niewyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a., a w konsekwencji – uznanie skargi za niedopuszczalną. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarżąca nie skierowała do organu ponaglenia przed wniesieniem skargi do Sądu. W piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżąca wskazała, iż ze względu na brak odpowiedzi przez urząd pozostałym osobom, z którymi miała odbyć lot, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie, skarżąca zrezygnowała ze składania jakichkolwiek pism, zapytań i wniosków do Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Konsekwentnie domniemywać trzeba, iż skarżąca nie wniosła ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.