VII SAB/Wa 125/10

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2010 r. po rozpoznaniu wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. postanawia: przyznać J. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 3 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy J. B. , w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni pozostaje z mężem w separacji. Podała, że utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczenia rehabilitacyjnego z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 717,00 złotych netto miesięcznie. Zakreśliła we wniosku, że posiada mieszkanie o pow. 27,50 m ². Wnioskodawczyni wskazała, że ponosi następujące koszty tj. czynsz za mieszkanie w wysokości 115, 00 złotych, opłatę za wodę w wysokości 60,00 złotych, opłatę za prąd w wysokości 28,00 złotych, opłatę za telefon w wysokości 20,00 złotych, na lekarstwa 50,00 złotych. Dodała, że na żywność pozostaje jej kwota 444,00 złotych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawczynię są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych wnioskodawczyni. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.