VII SAB/Wa 126/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 czerwca 2011 r. K. S. wniósł skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niezałatwienia w ustawowym terminie jego wniosku z dnia 29 marca 2011 r. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 29 lipca 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100,00 złotych oraz nadesłania odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego w trybie art. 37 k.p.a do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie sprawy w terminie. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi wraz z pouczeniem o prawie i trybie jego zaskarżenia oraz sposobie uiszczenia wymaganego wpisu doręczono skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2011 r. Zatem wyznaczony w zarządzeniach siedmiodniowy termin upłynął w dniu 18 sierpnia 2011 r. Pomimo upływu tego terminu skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi oraz nie nadesłał odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego w trybie art. 37 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 p.p.s.a ). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia z art. 37 § 1 k.p.a na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a lub ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Mając na względzie treść ww. przepisów stwierdzić należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w skardze skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego winna być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe wynika wprost z treści art. 37 § 1 k.p.a w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji zatem powoływane przez skarżącego stanowiska Sądów Administracyjnych prezentowane w przywołanych orzeczeniach straciły na aktualności. W niniejszej sprawie, pomimo skierowania do skarżącego wezwania do nadesłania odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez organ złożonego w trybie art. 37 k.p.a nie wykazał on, iż wniósł takie wezwanie. Skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wobec powyższego przyjęto, że wniesienie skargi przez skarżącego na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zostało poprzedzone wyczerpaniem przez niego przysługującego mu środka zaskarżenia. Z tego też względu uznano, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Ponadto stosownie z art. 220 § 1 p.p.s.a zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W opisywanej sprawie skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie zakreślonym w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy, wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu również i z tej przyczyny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.