VII SAB/Wa 126/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi B. N. i G. N. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącym B. N. i G. N. ze środków budżetowych – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem złożonym 9 października 2013 r. G. N. i B. N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], wnosząc o zobowiązanie organu do zrealizowania ich wniosków zawartych w pismach z dnia 5 lipca 2012 r. i z dnia 19 lutego 2013 r. W uzasadnieniu skargi podali, że pismem z dnia 20 października 2011 r. poinformowali Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o niekompetencji i działaniach niezgodnych z prawem U. O. pełniącej funkcję kierownika budowy na realizowanej inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w [...] gmina [...] nr ew. działki [...] i W. O. urzędującego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Na skutek tego pisma WINB zobowiązał W. O.do złożenia wyjaśnień w tej sprawie. W. O. zaprzeczył podnoszonym zarzutom. Przyznał jednak, że był na budowie, ale udzielał "porad prawnych". Ponieważ wyjaśnienia W. O. zawierały szereg nieprawdziwych twierdzeń i zarzutów skarżący ustosunkowali się do nich w piśmie z dnia 12 grudnia 2011 r. W piśmie tym poinformowali jednocześnie o tym, że Prokuratura Rejonowa w [...] prowadzi postępowanie w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa przez W.O. polegającego na posługiwaniu się w okresie od grudnia 2001 r. do stycznia 2005 r. pieczęcią służbową kierownika budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w [...], gmina [...], nr ew. działki [...] U. O. i wielokrotnego fałszowania w tym samym okresie podpisu kierownika budowy w dzienniku budowy nr [...]. W piśmie z dnia 5 lipca 2012 r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], wobec poczynionych przez Prokuraturę Rejonową w [...] ustaleń skarżący przedstawili nowe okoliczności w sprawie. Poinformowali, że w trakcie konfrontacji do jakiej doszło na etapie prowadzonego postępowania prokuratorskiego U. O. zeznała, że wpisu w dzienniku budowy prowadzonym dla naszej budowy dokonywał W. O. Z opinii powołanego przez Prokuraturę w sprawie grafologa wynika, że podpisy nie pochodzą od U. O. W tej sytuacji skarżący wnosili o wezwanie U O do złożenia wyjaśnienia w tej kwestii( w szczególności co się działo z dziennikiem budowy ) oraz o zażądanie wyjaśnień od W. O. dlaczego jako urzędujący Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonywał poszczególnych ( wszystkich) wpisów w dzienniku budowy obrazujących przebieg prac budowlanych i dlaczego okoliczność tę zataił przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego. Pomimo upływu wielu miesięcy nie otrzymali odpowiedzi na to pismo. Ponownie w kolejnym piśmie z lutego 2013 r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] skarżący prosili o wyjaśnienie: 1. jakie czynności zostały dotychczas podjęte w tej sprawie ze strony Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. 2. o zażądanie wyjaśnień od W. O. dlaczego jako urzędujący Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonywał poszczególnych ( wszystkich) wpisów w dzienniku budowy obrazujących przebieg prac budowlanych i dlaczego okoliczność tę zataił przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w swoich wyjaśnieniach. 3. wezwanie U. O. do złożenia wyjaśnienia w powyższych kwestiach, w szczególności do wyjaśnienia co się działo z dziennikiem budowy przedmiotowej inwestycji. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podał, że stanowisko organu w sprawie zgłoszonych przez skarżących zarzutów zostało zawarte w skierowanym do skarżących piśmie z dnia 4 stycznia 2012 r. Następne pisma skarżących z dnia 5 lipca 2012 r. i z dnia 19 lutego 2013 r. – w ocenie organu powielały wcześniejsze zarzuty, nie zawierały nowej argumentacji wobec czego zostały włączone do materiału dowodowego pozostającego w aktach urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Z uwagi na przedmiot skargi należy przede wszystkim rozważyć czy jest ona dopuszczalna. W tej kwestii Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.a)m sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd wyjaśnia także, że art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi. Stosownie do treści tego przepisy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Przede wszystkim należy wskazać, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na ww. akty i czynności administracyjne. Niedopuszczalną jest skarga na pismo informujące o ustaleniach organu w sprawie zarzutów w stosunku do osób pełniących funkcję organu gdyż pismo takie nie ma charakteru aktu administracyjnego. Zarzuty zgłaszane przez skarżących do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wobec osoby, która w procesie inwestycyjnym pełniła obowiązki kierownika budowy ani też w stosunku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wszczynają postępowania, które może być zakończone rozstrzygnięciem ( decyzją lub postanowieniem)lub czynnością organu, które zgodnie z przytoczonym wyżej art. 3 ustawy mogą być objęte kontrolą sądu a co za tym idzie nie może być też objęty kontrolą zarzut bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania organu w tym zakresie bowiem w myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd uwzględniając taką skargę zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 w zw z ust. 1-4 a ww. ustawy zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego możliwe jest tylko takim zakresie, w jakim możliwe jest zaskarżenie decyzji , postanowień oraz innych aktów. Przepisy te określają przedmioty zaskarżenia, wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, a tym samym zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Zatem skarga na bezczynność jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów zasadna może być tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane do wydania decyzji i postanowień bądź do dokonania określonej czynności z ustawowego obowiązku nie wywiążą się w określonym terminie. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.